Senegal bereidt zich voor om vanaf 29 april de Afrika Dans Biennale in te wijden, een reizend evenement van formaat dat het land zou moeten positioneren als een belangrijk knooppunt voor choreografische creatie op het continent.
De manifestatie vindt tot en met 3 mei plaats in de Ecole des Sables van Toubab Dialaw, ongeveer vijftig kilometer ten zuiden van Dakar, onder leiding van Germaine Acogny, een iconische figuur in de Afrikaanse dans.
Volgens Acogny, oprichtster van de Ecole des Sables, past dit initiatief in een dynamiek van sectorstructurering en waardecreatie van de talenten op het continent en de diaspora.
Het begin van de manifestatie valt samen met de Wereld Dansdag op 29 april, wat een extra gelegenheid biedt om de hedendaagse dansen van heel Afrika en zijn diaspora in de schijnwerpers te zetten.
In een interview met de APS benadrukte de choreograaf de reikwijdte van het evenement en stelde: “het is niet de Ecole des Sables die ontvangt, het is Senegal dat ontvangt.”
De minister van Cultuur, Ambachten en Toerisme “heeft ons ontvangen, net als de staatssecretaris van Cultuur. Ze zeggen dat het niet de Ecole des Sables is die ontvangt, het is Senegal dat ontvangt. En ze zijn bereid ons te begeleiden”, legt Germaine Acogny uit.
Zij benadrukt dat de organisatie van deze Biennale, de eerste in Senegal, een sterk signaal naar de wereld van de hedendaagse dans af geeft, terwijl het ook de capaciteit van het land onderstreept om grootschalige culturele evenementen te huisvesten.
Het initiatief beoogt om Afrikaanse en diasporacompanies samen te brengen in een ruimte voor uitwisseling, creatie en artistieke diffusie.
In totaal “340 dansgezelschappen hebben zich kandidaat gesteld” om deel te nemen aan de manifestatie, révèleert Germaine Acogny, die verduidelijkt dat de artistieke commissie “15 gezelschappen uit Afrika en de diaspora en 10 Senegalese gezelschappen” heeft geselecteerd.
Sinds 2016 wordt de Biennale van Dans in Afrika gedragen door een onafhankelijke stuurgroep, onder meer via een selectieproces dat erop gericht is “de artistieke kwaliteit te garanderen” van de voorstellingen, terwijl een “diversiteit aan stijlen en benaderingen” wordt geboden.
Naast de 25 voorstellingen op het programma, moet de Biennale ook een ontmoetingsplaats zijn tussen kunstenaars en professionals, met de aanwezigheid van 200 programmatoren uit de hele wereld.
”Ze zullen de kans geven aan deze dansers om in Europa op tour te gaan”, aldus zij, pleitend voor een betere circulatie van werken op het Afrikaanse continent.
Voor Germaine Acogny, vergezeld door haar twee medewerkers Gacirah Diagne (directrice van het Kaay Fecc-festival) en Ardo Ka (koreograaf en danser), ligt de uitdaging ook in het bevorderen van een verankering van de artiesten in hun herkomstomgeving, door hun terugkeer en bijdrage aan lokale ontwikkeling aan te moedigen.
Ze heeft benadrukt dat “het niet alleen een artistiek evenement is, maar een hefboom voor ontwikkeling voor Afrika en voor Senegal”.
Tussen artistieke ambities en financiële beperkingen
Als de Biennale van Dans in Afrika hooggespannen verwachtingen oproept, kampt de organisatie met aanzienlijke financiële uitdagingen, gaf Germaine Acogny toe.
Een paar weken voor het evenement worstelen de organisatoren nog met het rond krijgen van het benodigde budget om onder goede omstandigheden te kunnen plaatsvinden.
“We zijn tevreden met partners die ons ondersteunen, maar we zitten op gloeiend hout”, verklaarde Germaine Acogny, een manier om te zeggen dat de tijd dringt om het budget af te ronden.
Het ontbreekt “aan ongeveer (…) misschien 80 miljoen” CFA-frank om de organisatie te finaliseren, verduidelijkt zij.
Deze situatie onderstreept de recurrente moeilijkheden waarmee culturele initiatieven in Afrika worden geconfronteerd, met name op het gebied van duurzame financiering.
Ondanks deze beperkingen blijven de organisatoren vastbesloten om het niveau van artistieke en logistieke vereisten van het evenement te handhaven.
Germaine Acogny loofde de betrokkenheid van de Senegalese autoriteiten, onderstrepend dat “de minister van Cultuur alsook de staatssecretaris de organisatoren van de Biennale hebben ontvangen”.
Zij verzekert dat de autoriteiten bereid zijn dit project te begeleiden, aangezien de Biennale van Dans in Afrika zo een echte test is voor het cultureel beleid en het vermogen van de Senegalese publieke macht om structurerende projecten te ondersteunen.
Voor de choreograaf gaat de inzet verder dan de gebeurtenis zelf, want het gaat ook om “de financieringsmechanismen van de Afrikaanse culturele sector te versterken.”
Ook roept zij op tot betere erkenning van cultuur als motor van economische groei, herinnerend dat “kunst economische meerwaarde genereert”.
In dit licht ziet Germaine Acogny de Biennale als een kans om aan te tonen dat investeringen in cultuur positieve gevolgen kunnen hebben voor de economie en het imago van het land.
De Biennale van Dans in Afrika is sinds 1997 geïnitieerd door het Institut Français. Na Maputo, Mozambique, in 2023, zal de manifestatie zijn dertigste verjaardag vieren in Senegal.
