De documentaire “Welke school voor onze kinderen?” uitgezonden door het kanaal EvenProd en gepresenteerd door journalist Chérif Diop onderzoekt, aan de hand van een veldwerk-impressie, de uiteenlopende schoolmodellen in Senegal en de waarden die zij aan kinderen doorgeven. Van de openbare school tot privé-instellingen met een sterke religieuze identiteit (islamitisch of katholiek), stelt het onderwerp de vraag naar het soort opleiding – academisch, moreel en ideologisch – dat aan toekomstige generaties wordt aangeboden binnen een context van sociale ongelijkheid en hoge ouderlijke verwachtingen.
De documentaire volgt vier instellingen: de openbare basisschool Terme Sud in Wakam, de privéschool Abata School, die zichzelf omschrijft als franco‑islamiek, de basisschool SOS Village d’Enfants de Dakar en de privé-katholieke school Présentation de Marie de Yoff. De rode draad is de vraag naar gelijke kansen, de leeromgeving en de waarden (discipline, samenleven, godsdienstigheid, inclusie) die elk model aan de leerlingen aanbiedt.
Bij Terme Sud, een openbare school opgericht in 1949 en gelegen in een achterstandswijk, beschrijft de directie een instituut dat lang werd bestempeld als een “poepjes-school” maar tegenwoordig een verzorgde omgeving biedt en uitstekende resultaten behaalt op de examens (meer dan 90% op het CFE en 100% toelating tot de brugklas), ondanks klassen van ongeveer vijftig leerlingen en een gemeentelijke subsidie die als ontoereikend wordt gezien. De reportage van EvenProd toont ook de sociale keerzijde: gebrek aan een kantine, veel leerlingen die met een lege maag naar de les komen, en ervaren leraren die hameren op discipline, de kwaliteit van het publieke onderwijs en het gebrek aan thuisopvolging van de leerlingen.
Het verhaal gaat verder bij Abata School, een privéschool die zichzelf identificeert als “franco‑islamique”, waar het programma van het ministerie van Onderwijs wordt gecombineerd met een intensieve onderwijssessies in de Koran, Arabisch en de islamitische doctrine (ongeveer zeven uur Koran per week). De directie verklaart, in de mic “Chérif Diop”, dat men academische vorming en religieuze opvoeding wil samenbrengen, terwijl men klaagt over vertragingen in de vorming en de status van privé-leraren, terwijl het ministerie de komende integratie van besluitvormers in de publieke dienst aankondigt tegen januari 2026.
Op de basisschool SOS Village d’Enfants de Dakar legt EvenProd de nadruk op een aanpak gericht tegen ongelijkheid: de instelling verwelkomt kinderen uit het dorp en de omliggende wijken en biedt gedeeltelijke of volledige vrijstelling van schoolgeld aan de meest kwetsbare gezinnen, soms van peuters tot en met groep 8. De reportage benadrukt de inclusie van kinderen met mobiliteitsproblemen, autisme of taalstoornissen in reguliere klassen, evenals de zeer hoge resultaten bij examens en wedstrijden, gedragen door een jonge, gepassioneerde onderwijsgroep.
Het laatste deel voert Chérif Diop naar de katholieke Présentation de Marie de Yoff, een instelling van het aartsbisdom Dakar die meer dan 900 leerlingen telt, waarvan ongeveer 80% moslim is. De directie claimt een duidelijke katholieke identiteit (kruisen zichtbaar in de klaslokalen, catechese), terwijl men het accepteren van de islamitische hoofddoek benadrukt en het verzorgen van zedenleerlessen voor moslimleerlingen, met nadruk op tolerantie, de acceptatie van verschil en het samenleven in een Senegalese context waarin deze waarden als fragiel worden beschouwd.
