Idrissa Seck wil opnieuw een actieve rol spelen in het Senegalese politieke debat. Tijdens een persconferentie op dinsdag 27 oktober 2026 riep de voormalige premier op tot een nationale mobilisatie om te reageren op een economische, sociale en institutionele situatie die hij zorgelijk noemt, terwijl hij aankondigde zich volledig in te zetten voor deze inspanning.
Volgens het verslag van IGFM over deze tussenkomst legde de voorzitter van Rewmi uit dat hij zijn terughoudendheid sinds de presidentsverkiezingen van maart 2024 verklaart door ‘het respect voor de soevereine keuze van het volk’. Hij zei ook dat hij de nieuw aangestelde autoriteiten de tijd van observatie had gegund vanwege wat hij beschreef als hun ‘onervarenheid’. Tweeënhalf jaar na die stemming denkt hij dat hij de afstand heeft die nodig is om hun handelen te beoordelen.
Idrissa Seck noemt de balans van de regering rampzalig. Economisch gezien wijst hij op de verslechtering van Senegal’s financiële rating en stelt dat het economische weefsel verzwakt is. Ook de diplomatieke uitstraling van het land is verslechterd, aldus de ex-voorzitter van het Economisch, Sociaal en Milieuraad.
Zijn kritiek spitst zich ook toe op de verhoudingen tussen burgers en op de taal die in de publieke ruimte wordt gebruikt. Hij veroordeelt een confrontatie die volgens hem wordt gedomineerd door invectives in plaats van ideeën. De etiketten ‘kulunas’ of ‘moutons’, die worden gebruikt om tegenstanders aan te duiden, illustreren volgens hem een ontmenselijking van het debat en een verslechtering van het samenleven.
Idrissa Seck waarschuwt bovendien voor een institutionele crisis die het land kan verlammen en de economische moeilijkheden kan verergeren. Deze waarschuwing vindt plaats in de context van de spanningen rond het ontwerp van de begrotingswijzigingswet voor 2026.
Om deze risico’s het hoofd te bieden pleit de leider van Rewmi voor een “cordon sanitaire” tegen wat hij omschrijft als een “misleidend populistisch avontuur”. Hij roept de politieke klasse, de samenleving, de vakbonden en het bedrijfsleven op om rond een gemeenschappelijk doel samen te komen: “de Republiek, de instellingen en het gemeenschappelijke leven redden”.
De voormalige premier heet wat hij ziet als een groeiend bewustzijn onder burgers welkom, met name onder jongeren, vrouwen en Senegalesen in de diaspora. Hij stelt dat het risico om verder in de fout te gaan nu de reden is om het volk opnieuw het woord te geven.
