Le Parisien onthult maandag de details van de werkwijze van de Fransman Pierre R., de belangrijkste verdachte: de oprichting van ‘seksenscholen’, het vrijwillig toedienen van het HIV-virus aan slachtoffers om hen te manipuleren, en de targeting van de ’talibés’. Een project dat tussen 2016 en 2024 is uitgewerkt met betaalde Senegalese medeplichtigen.
In de nasleep van de aankondiging door de Senegalese politie van de arrestatie van 14 personen in een zaak van Frans-Senegalese pedocriminaliteit publiceert Le Parisien op maandag 9 februari 2026 de details van de werkwijze die door de vermoedelijke brein, Pierre R., een restaurateur uit Beauvais (Oise), is ontwikkeld.
In zijn onderzoek, geschreven door Christel Brigaudeau, onthult de krant een crimineel project van uitzonderlijke wreedheid, opgebouwd over bijna tien jaar.
Het meest afschuwelijke onderdeel betreft het gebruik van het HIV-virus als instrument van overheersing. “Pierre R. vroeg zijn contacten om bewust het HIV-virus toe te dienen aan minderjarige jongens die in zijn c.q. netten vielen, zodat zij geen ‘uitweg’ meer zouden hebben”, aldus de journaliste.
Deze criminele strategie was gebaseerd op een cynische berekening. “De opzettelijke overdracht van een chronische, en bij gebrek aan behandelingen dodelijke ziekte, leek hem een extra garantie voor onderwerping in een land waar homoseksualiteit al een taboe is en door de wet wordt vervolgd”, schrijft Christel Brigaudeau.
Om zijn plan ten uitvoer te brengen ging de Fransman zelfs zover om een van zijn medeplichtigen, M.S., te vragen de daklozen die in het park van de zeer toeristische villa Majorelle in Marrakech verblijven, te benaderen, “en hen te vragen om zijn prooien te besmetten”, meldt Le Parisien.
Vanaf 2016 onthullen de gesprekken van Pierre R. een fantasie die hij wilde omzetten in werkelijkheid: “in discrete appartementen seksenscholen opzetten”, om zo een levende voorraad slachtoffers voor de seksuele uitbuiting van kinderen te vormen, allen jongens, zo jong mogelijk.
Dit lugubere project zou gedeeltelijk zijn verwezenlijkt met minstens drie verschillende gesprekspartners. Met M.S.N., een andere Senegalese tussenpersoon, wordt het project “seksenscholen” duidelijk geuit in 2017 en 2018. “Pierre R. laat hem een kamer huren en jongens tussen de 3 en 15 jaar vinden, en stuurt hem per mandaat ongeveer 450 euro,” détailleerde de journaliste.
De opdrachtgever kreeg in ruil “bewijsmateriaal van meerdere keren misbruik van een adolescent van ongeveer vijftien jaar”. Maar voor hem volstond het niet; “hij beëindigt deze samenwerking, teleurgesteld omdat hij de gevraagde en beloofde video’s van misbruik op jongere slachtoffers niet ontving”, onthult Le Parisien.
De targeting van de “talibés”
De werkwijze rustte op de opbouw van een netwerk van recruteurs in Senegal. Volgens informatie van de krant Le Parisien wordt de restaurateur verdacht van het vormen van “een netwerk van ’trainers’, afkomstig uit kennissenkring rondom de homoseksuele prostitutie in Senegal, belast met het aantrekken van zeer jonge jongens in grote sociale kwetsbaarheid, om hen seksueel op te leiden en er, volgens uitspraken die tijdens het onderzoek zijn onderschept, ‘goede passieve slachtoffers’ voor klanten van te maken”.
Tussen 2016 en 2024 heeft Pierre R. ” meerdere relaties financieel ondersteund en in de loop der maanden meer dan 50 000 euro naar verschillende contacten in Senegal gestuurd”, zo meldt Le Parisien. Hij heeft tevens zes bezoeken aan het land gebracht, alleen of met kennissen, met name naar de badplaats Saly, ten zuiden van Dakar.
De bedragen varieerden naargelang de missie. M.S., die in Senegal en daarna in Marokko werkte als prostitué, zou “ongeveer 2 000 euro van de Fransman hebben ontvangen, in ruil voor de belofte om vier kinderen te werven, eerst in Dakar en daarna in Marrakech, en hen HIV toe te dienen”, aldus de krant.
“Volgens onze informatie lijkt het netwerk een bijzonder kwetsbare bevolkingsgroep in Senegal te hebben getroffen: de ’talibés'”, schrijft Christel Brigaudeau.
Deze term verwijst in Senegal naar kinderen die door hun ouders aan koranscholen worden toevertrouwd om hun religieuze en sociale opvoeding te waarborgen. “In de afgelopen jaren is misbruik van deze educatieve missie herhaaldelijk aan het licht gebracht door humanitaire organisaties, de jonge talibés bevinden zich op de trottoirs van Dakar, gedwongen te bedelen, vaak gewond door machtige ‘meesters’. En potentiële prooien voor alle vormen van traffickings”, legt de journaliste uit.
Op de netwerken waar hij contact had met Senegalese, maar ook Marokkaanse gesprekspartners, met als doel om ‘sekspartijen’ te organiseren ten voordele van zichzelf of van potentiële klanten, liet “Pierre R. zich graag aanspreken als ‘papa’, ‘baas’ of, volgens een van zijn pseudoniemen, ‘Peter Babtou’, oftewel Peter de blanke”, onthult Le Parisien.
Deze benamingen illustreren de dimensie van dominantie en een koloniale verhouding in de werking van het netwerk, waarin een Fransman zijn economische positie gebruikte om de seksuele uitbuiting van kwetsbare kinderen in Senegal te organiseren.
Het onderzoek uitgevoerd door het ministerie van jeugd, het centrale bureau tegen mensenhandel (OCRTEH) en de politie van Oise moet nu bepalen in hoeverre deze duistere plannen zijn uitgevoerd en hoeveel slachtoffers deze misdrijven hebben te verduren gekregen.
