In een openbare verklaring van zondag 8 februari 2026 heeft het burgerscollectief Noo Lank een stevige aanklacht geuit tegen het huidige beheer van het sociale front door de Senegalese autoriteiten. De precairiteit onder studenten, verergerd door hervormingen die als onmenselijk worden beschouwd, en het ellendige gedrag rondom de pindacampagne waarschuwen voor een diepe sociale instabiliteit in het land.
Het collectief uit zijn bezorgdheid over de voortdurende achteruitgang van het klimaat op de openbare universiteiten. In het vizier staan onder meer de recente hervorming van de beursregelingen en de sluiting van de universiteitsrestaurants. Noo Lank veroordeelt besluiten die eenzijdig zijn genomen, zonder consultatie met de vertegenwoordigers van de studenten, waardoor deze laatste in een onhoudbare precariteit terechtkomen.
Pindanoten-crisis: De noodkreet uit de dorpen
Buiten de academische sfeer spreekt Noo Lank de stem uit van het platteland, dat hard wordt getroffen door het falen van de pindacampagne. De constatering is onmiskenbaar: massale voorraden pinda’s liggen te wachten in de dorpen, terwijl er geen kopers zijn, waardoor duizenden gezinnen van hun broodwinning worden beroofd.
De organisatie wijst op een gebrekkige gang van zaken bij SONACOS, onmachtig om de voorraden van de voorgaande campagne te verkopen. Volgens het collectief is het probleem structureel:
- Territoriale mismatch: De pindastreek is verschoven naar de as Kolda-Tambacounda, terwijl de infrastructuur van SONACOS nog steeds ver verwijderd ligt van deze nieuwe zones met hoge productie.
- Industriële mislukking: Het verhogen van de aankoopcapaciteit zonder de verwerkingscapaciteit van de publieke onderneming te versterken, vormt volgens Noo Lank slechts een conjuncturele, ineffectieve maatregel.
Slechtgerichte subsidies en een oproep tot dialoog
Het collectief signaleert ook een groot probleem met de subsidies voor zaden. Hoewel ze miljarden CFA kosten aan de Staat, zouden deze middelen meer ten goede komen aan de spelers in de agro-industrie dan aan de echte kleine producenten. Een « mauvaise ciblage » die de ongelijkheid in de campagnes versterkt.
In het licht van dit dubbele front van crisis stelt Noo Lank de volgende oplossingen voor:
- Onmiddellijke heropening van de universiteitsrestaurants en het openen van een inclusief dialoog over beurzen.
- Het dringende bij elkaar roepen van een interministeriële Raad die uitsluitend gewijd is aan de pindavolière om structurele antwoorden te bieden.
Tot slot herhaalt Noo Lank zijn beschikbaarheid om als mediator op te treden om de spanningen op de universiteitscampussen te kalmeren, terwijl het belooft gemobiliseerd en waakzaam te blijven tegenover wat zij beschouwen als een algemene tekortkoming van de staat in de aanpak van urgente sociale noodgevallen.
