In een opiniestuk vergelijkt Fadilou Keïta, politiek leider van PASTEF / De Patriotten en voormalig algemeen directeur van de Caisse des dépôts et consignations (CDC), de prestaties van de fiscale en douane-overheden in 2025 met het gemiste inkomstenpotentieel van 451,1 miljard FCFA, geregistreerd volgens hem in het kader van het Plan voor Economisch en Sociaal Herstel (PESH) in 2026. Hij wijt deze tegenprestatie aan het afzien van hervormingen en veroordeelt de door de regering gedicteerde keuzes, naar zijn mening, door politieke overwegingen.
« Hoeveel vertrouwen verdient deze regering? » Het is met deze vraag dat Fadilou Keïta, voormalig algemeen directeur van de CDC, zijn opiniestuk opent over de evolutie van de publieke inkomsten tussen 2025 en 2026.
GEVARIEERDE PRESTATIES
De auteur merkt op dat in 2025 de Algemene Directie Belastingdienst en Domeinen (ADBD) en de Algemene Directie Douanes (ADD), ten opzichte van 2024, respectievelijk 307 en 103 miljard FCFA hebben geregistreerd, wat samen 410 miljard FCFA oplevert.
EEN GEMIS AAN INKOMSTEN VAN 451,1 MILJARD
Volgens Fadilou Keïta toont het Wetsontwerp tot rectificatie van de begroting (PLFR) 2026, in het kader van het enige PRES, een gemis aan inkomsten van 451,1 miljard FCFA, dat hij toeschrijft aan het weigeren de voorgenomen hervormingen door te voeren. Dit bedrag verdeelt zich in 400,1 miljard aan fiscale inkomsten en 51 miljard aan niet-fiscale inkomsten. Het vertegenwoordigt 99,5% van het globale tekort bij de inkomstenmobilisatie, geschat op 453,3 miljard FCFA.
INVESTERING WORDT OOK AANGEPAST
Fadilou Keïta noemt deze situatie “sabotage” en schat dat dit leidt tot een daling van de investeringen met 555 miljard FCFA, waarvan 315 miljard uit interne middelen komen.
EEN KOERSWIJZIGING DIE WORDT BETWIST
De politicus van PASTEF / De Patriotten bekritiseert het afstaan van nationale bronnen die hij mobiliseerbaar zonder beperkingen acht ten voordele van een programma dat hij minder voordelig acht dan het PRES en vergezeld van voorwaarden die ver verwijderd zijn van de prioriteiten van de Nationale Transformatie-agenda (ANT). Concluderend betwijfelt Fadilou Keïta zowel de overheidsoriëntaties als de keuzes van het leiderschap. Hij ziet in dit besluit eerder een gevolg van politieke overwegingen dan van de vereisten voor economisch herstel en de mobilisatie van publieke inkomsten.
