Terwijl de gesprekken over het IMF-programma voortduren, meent de voormalige minister van Economie, Plan en Samenwerking, Abdourahmane Sarr, dat het begrotingstekort mogelijk lager kan uitvallen dan de aanvankelijke prognoses. In een bericht op zijn Facebook-pagina pleit hij voor een compromis tussen de uitvoerende macht en de parlementaire meerderheid om het voorstel voor de wijzigingswet op de begroting 2026 (LFR 2026) aan te nemen en suggereert, bij gebrek daaraan, op 2 december een ontbinding van de Nationale Vergadering.
Het IMF heeft goedkeuring gegeven aan de ontwerpen van de Wijzigingswet op de Begroting 2026 (LFR 2026) en de Begrotingswet voor de initiële begroting 2027 (LFI 2027), die aan het Nationale Parlement zijn voorgelegd. Volgens de Communicatiedirecteur van het Fonds nastreven deze twee teksten drie doelstellingen: zorgen voor begrotingshoudbaarheid, beschermen van de kwetsbare bevolkingsgroepen en het behoud van prioritaire uitgaven in lijn met de doelstellingen van Senegal. Deze koers impliceert onder meer een begrotingsaanpassing gedurende de looptijd van het programma.
In zijn bericht stelt Abdourahmane Sarr echter dat de goedkeuring van een LFR 2026 die gebaseerd is op realistische aannames ertoe zou kunnen leiden dat het tekort aanzienlijk lager uitvalt dan in de overeenkomst met de uitvoerende macht is vastgelegd. Voor 2027, na de herberekening van het BBP, zou het tekort rond de 3% van het Bruto Binnenlands Produkt (BBP) kunnen liggen. De financiering van het jaar 2026 zou zelfs kunnen worden afgerond zonder uitbetaling van IMF-middelen. Het compromis dat voortkomt uit de dialoog tussen de uitvoerende macht en de wetgevende macht zou zo’n begrotingsconsolidatie mogelijk maken die minder beperkend is dan aanvankelijk gepland.
Naast de begrotingswetten is de voormalige minister van mening dat dit compromis gestoeld moet zijn op een gezamenlijke inzet van de uitvoerende macht en de parlementaire meerderheid. Een voorwaarde die hij noodzakelijk acht om de Raad van Bestuur van het IMF in staat te stellen het Senegal-programma goed te keuren, rekening houdend met de huidige politieke verhoudingen. Bij gebrek daaraan pleit hij voor ontbinding van de Nationale Vergadering op 2 december, zodat het volk de oplossing van deze impasse kan bepalen. “Senegal mag niet juridisch dogmatisch worden bestuurd wanneer het soevereine volk zelf kan arbitreren,” aldus hij.
Hoewel hij van mening blijft dat een programma met het IMF wenselijk is, herhaalt Abdourahmane Sarr de standpunten die hij sinds 2024 verdedigt: de schuld van Senegal is houdbaar en het land beschikt over de nodige mogelijkheden om deze te herfinancieren zonder herstructurering. Hij onderstreept ook de bijdrage van het Plan voor Economisch en Sociaal Herstel (PRES) aan het versterken van de financiële veerkracht van het land. Volgens zijn schattingen zou dit programma hebben bijgedragen aan circa 300 miljard FCFA van de 955 miljard aan begrotingsinkomsten die tussen 2025 en 2026 zijn gemobiliseerd, terwijl het ook een schok van bijna 600 miljard FCFA aan subsidies kon opvangen.
Volgens de voormalige minister zou 2027 gewijd moeten zijn aan de uitvoering van de Nationale Ontwikkelingsstrategie (SND), in een context van gezonde overheidsfinanciën. “We staan al op de begane grond”, besluit hij.
