7 jaar geleden – eind april/ begin mei 2018 -, ontvangt de president Macky Sall, wiens speciale adviseur ik ben bij het Kabinet, mij samen met de voormalige Secretaris-Generaal van het presidentiële paleis Maxime Jean Simon Ndiaye en de voormalige Directeur van het kabinet El Hadji Oumar Youm. Op het menu van het gesprek stond de lancering van Tome 1, de eerste uitgave van een reeks van vier open notities, getiteld « Conviction républicaine » en ondertiteld « Institutions, gouvernance, paix, sécurité et développement ».
Nog voor het gesprek begroette de voormalige president mij onmiddellijk in de grote hal van het Paleis van de Republiek en zei: « Abdoul Aziz, je wilt mij tot schrijver maken. » Daarop antwoordde ik meteen: « U bent het, meneer de president; uw officiële toespraken zeggen al veel. »
Na afloop van het gesprek over de praktische modaliteiten van de lancering van Tome 1 kiest de voormalige president Sall uiteindelijk de datum 18 mei 2018 voor de lancering die hij leidt, en bij het begin waarvan hij een toespraak van hoge kwaliteit houdt over de nationale economie en de vooruitgang die sinds zijn verkiezing zes jaar eerder is geboekt.
Bij aankomst op 18 mei 2018, terwijl wij richting de ingang gaan van de grote tent van het hotel Terrou Bi waar de genodigden in groten getale op ons wachten, spreekt de president zes woorden: « Vous avez été persévérant Abdoul Aziz. » Het is inderdaad enkel in Senegal dat men mensen vindt, jong en oud, die in de gangen, salons en kantoren van de macht er uitsluitend hun roeping van maken om ambtenaren die van hun land houden te laten dienstbaar zijn aan het algemeen belang. Wat een worstelingen om slechts één open notitie aan de president van de Republiek te kunnen geven, om hem de heropleving van het debat te laten starten en de democratie tot rust te brengen.
De ceremonie kan daarna van start gaan nadat het startschot is gegeven. Ik verlaat de locatie met de belofte die de voormalige president mij heeft gedaan om zijn campagne te leiden voor de presidentsverkiezingen van februari 2019.
Ik kon geen beter mandaat krijgen voor de delicate en opwindende toekomstige taak om de campagne van een zittende president te leiden. Dankzij het grote zakelijk-librairische succes van Tome 1 eindigt het werk aan Tome 2, gewijd aan de structurele transformatie van de economie, de inclusieve groei, werkgelegenheid en ontwikkeling pas in november 2018 wanneer het eindproduct op het bureau van de voormalige president ligt.
Achter de cover van het boek prijkt op de band het sloganproject voor de campagne in januari en februari 2019 van de voormalige president: LE SÉNÉGAL ACCÉLÈRE SON DÉVELOPPEMENT. De toon is gezet.
Al dit alles, te mooi om waar te zijn, zou natuurlijk worden tegengewerkt door die klootzakken rondom de Senegalese presidenten die nooit wat klaarspelen en niemand laten werken voor Senegal. Geloof me: ze zijn vandaag net zo talrijk rondom Diomaye Faye als bijna twee jaar geleden rondom Macky Sall. Het is immers het land van de Téranga, waarin gekozen presidenten vooral onder controle staan van een tiental schurken, om het zo te zeggen.
De voormalige president hield zich niet aan zijn belofte aan zijn speciale adviseur en verkoos de lancering van zijn beroemde SÉNÉGAL AU CŒUR (Le Cherche Midi, 2018). Om definitief een einde te maken aan de geruchten van toen, voeg ik eraan toe dat ik geen enkele betrokkenheid heb gehad bij de conceptie, het schrijven en de uitgave van wat volgens de uitgever een tekst van een onbekend literaire genre is geëtiketteerd als DOCUMENT.
Iedereen kent de rest. Macky Sall, herkozen, denkt dat hij al zo veel heeft bereikt dat hij zich nu alles kan permitteren, waardoor zijn vaak oppervlakkige oppositie onverwachts de paria van de Republiek wordt.
Op 24 september 2025 in New York lanceert Macky, als God het wil, zijn boek L’AFRIQUE AU CŒUR.
Aan het eind: heb ik eindelijk daadwerkelijk geprobeerd van Macky Sall een schrijver te maken? Daar ben ik niet zeker van!
Een ding staat wel vast: er zouden geen geweldplegingen of doden zijn gevallen in februari en maart 2021, in juni 2023 en in maart 2024 als ik erin was gevolgd. De open notities waarvan er twee gemaakt zijn – de eerste werd gelanceerd, de tweede nooit (zie de illustratie bij deze tribune) – waren bedoeld om het democratische debat te dwingen bij de grote politieke verantwoordelijken van het land en bij hun aanhangers, lui en hebzuchtig voor het grootste deel, en die, om niets ter wereld, niemand toe laten hen door arbeid het boter, het geld van het boter, de koe en de melkmeid te ontnemen.
Enfin de lancering in New York van de open notitie, herzien en aangepast in november 2018? Het doet er niet toe. Mooie dagen voor de kritiek. De ware kritiek. Daar ligt de essentie!
