Het gerechtelijk onderzoek naar aanleiding van het overlijden van de student Abdoulaye Ba, tijdens de gebeurtenissen op 9 februari 2026 op de sociale campus van de UCAD, kent een nieuwe wending. Verschillende medewerkers van het Centre des Œuvres Universitaires de Dakar (COUD) zijn aangehouden en onder gerechtelijk toezicht geplaatst in het kader van de onderzoeken door de autoriteiten. Een ontwikkeling die diepe emotie oproept binnen de instelling en het debat over de verantwoordelijkheid in deze zaak nieuw leven inblaast.
In reactie hierop heeft de Intersyndicale van het COUD zich uit haar stilte gevochten. In een publiek gemaakte verklaring verklaart zij kennis te hebben genomen van de gerechtelijke maatregelen die gericht zijn op sommige van haar leden, terwijl zij haar respect voor het werk van de rechterlijke macht opnieuw onderstreept. De vakbondszvang stelt echter dat de conclusies van het onderzoek niet mogen worden vooruitgesproken en roept op tot het vermijden van een premature aanwijzing van verantwoordelijken. De dood van Abdoulaye Ba had de universitaire gemeenschap diep geraakt en een golf van emotie veroorzaakt die verder reikte dan de campus. De exacte omstandigheden van zijn overlijden blijven onderwerp van gerechtelijke onderzoeken die bedoeld zijn om de eventuele verantwoordelijkheden van de verschillende actoren die aanwezig waren tijdens de gebeurtenissen van 9 februari vast te stellen. De Intersyndicale begint haar verklaring met een boodschap van medeleven. Zij brengt condoleances over aan de familie van de overledene, aan diens nabestaanden en aan de gehele universitaire gemeenschap. “Het verlies van een mensenleven is een tragedie die alle actoren binnen de universiteit aangrijpt,” benadrukt de organisatie, die oproept tot verantwoordelijkheid en terughoudendheid bij de behandeling van dit bijzonder gevoelige dossier.
« Het COUD kan niet als schuldige worden aangewezen vóór de rechtspraak », stelt de Intersyndicale !
De vertegenwoordigers van de werknemers van het COUD benadrukken het positieve doel van hun instelling. Ze weerleggen elke gedachte van een oppositie tussen de medewerkers van het Centrum voor Universitaire Werken en de studenten. Volgens hen bestaat de missie van de medewerkers vooral uit het waarborgen van de leefomstandigheden van studenten, of het nu gaat om huisvesting, catering, onderhoud van de universitaire residenties of sociale begeleiding. “De relaties tussen medewerkers en studenten zijn altijd gebaseerd geweest op wederzijds respect en het gevoel van publieke dienstverlening,” benadrukt de Intersyndicale, die meent dat de recente gebeurtenissen niet mogen leiden tot het ondermijnen van decennialange dagelijkse samenwerking tussen het COUD-personeel en de studiegemeenschap. De vakbond zegt echter met bezorgdheid toe te kijken naar de evolutie van het publieke debat rond deze zaak. Ze betreurt het dat het COUD en zijn medewerkers volgens haar geleidelijk worden voorgesteld als de belangrijkste verantwoordelijken voor het drama, terwijl de gerechtelijke onderzoeken nog lopen. Een interpretatie van de feiten die de vakbondsvertegenwoordigers prematuur vinden en die mogelijk de onschuldpresumptie ondermijnt. Voor de Intersyndicale vereist het zoeken naar de waarheid een rigoureuse, onpartijdige aanpak, uitsluitend gebaseerd op de elementen van het onderzoek. Ze herinnert eraan dat enkel de rechterlijke autoriteit bevoegd is om individuele of collectieve verantwoordelijkheden vast te stellen en waarschuwt tegen elke poging om daders aan te wijzen vóór de definitieve conclusies van de procedure.
Het COUD weigert het “scapegoat” te zijn en roept op tot een rechtspraak zonder druk !
De vakbondsleiders bekritiseren ook wat zij beschouwen als een risico dat het COUD als “scapegoat” wordt opgevoerd in een dossier dat bijzonder complex is. Volgens hen moeten de omstandigheden die hebben geleid tot het overlijden van de student met precisie worden vastgesteld en mogen geen voortijdige conclusies onder druk van emotie of publieke opinie worden getrokken. Zonder het werk van de magistraten in twijfel te trekken, uit de Intersyndicale haar steun aan de medewerkers die met rechtsvervolging te maken hebben. Zij meent dat deze personen volledig kunnen genieten van de waarborgen die de wet biedt, met name van het recht op verdediging en het vermoeden van onschuld. Die ondersteuning betekent geenszins de wil om de rechtsgang te belemmeren, maar toont haar toewijding aan de beginselen van de rechtsstaat. De organisatie bevestigt bovendien haar bereidheid om samen te werken met de bevoegde autoriteiten zodat alle licht kan worden geworpen op de gebeurtenissen van 9 februari 2026. Zij verzekert dat haar enige doel is de waarheid aan het licht te brengen en de verantwoordelijkheden vast te stellen op basis van objectief vastgestelde feiten.
In een context waarin de spanningen binnen de universitaire gemeenschap nog voelbaar zijn, lanceert de Intersyndicale tot slot een oproep tot kalmte. Zij roept studentenorganisaties, sociale partners, de universiteitsautoriteiten en de overheden op om dialoog en verantwoordelijkheid voorrang te geven om elke escalatie te voorkomen die het klimaat op de campussen verder kan verzwakken. Voor de vertegenwoordigers van de werknemers is sereniteit een noodzakelijke voorwaarde voor een ordentelijk verloop van het onderzoek en voor het behoud van de cohesie binnen de universiteit. Zij menen dat slechts een onafhankelijk rechtssysteem, vrij van druk en voortijdige oordelen, in staat zal zijn om antwoorden te geven op de vele vragen die deze zaak oproept. Terwijl het gerechtelijk proces voortduurt, illustreert deze positie van de Intersyndicale de gevoeligheid van een dossier dat in Senegal nog steeds hevige emoties oproept. Tussen de eis naar waarheid, respect voor de rechten van de betrokkenen en de zoektocht naar gerechtigheid voor de familie van Abdoulaye Ba blijft de zaak in het hart van zowel universitair als gerechtelijk nieuws.
