De Senegalese schrijver, econoom en denker Felwine Sarr heeft op zijn Facebook-pagina aangekondigd dat op aanstaande 9 april zijn boek De Fabriek van het heden zal verschijnen bij de uitgever Philippe Rey/Jimsaan, een essay waarin hij aangeeft de reflectie voort te zetten die hij eerder begon in Afrotopia, tien jaar geleden (maart 2016) bij Philippe Rey verschenen.
“Het doel van dit boek is na te denken over de constructie van het heden. Het gaat erom te achterhalen hoe utopieën in de tijd van het heden concreet vorm krijgen. Hoe kan voor de grote meerderheid van de bevolking de ervaring van een waardig en vervullend leven tot stand komen, die de sociale en culturele potenties waarvan zij drager zijn actualiseert”, schrijft Sarr, professor aan Duke University in de Verenigde Staten, nadat hij veertien jaar lang lesgegeven had aan de Gaston Berger Universiteit in Saint-Louis, in het noorden van Senegal.
In Afrotopia ging het erom te bedenken hoe Afrikaanse samenlevingen, geconfronteerd met hun uitdagingen, de horizonten van wat mogelijk is konden verruimen in de ruimte van denken, verbeelding en realiteit, herinnert hij zich, en verduidelijkt dat “de ambitie (van het nieuwe essay) is om de modaliteiten en de uitdagingen van een fabricage van het heden te overdenken die de fabrieken van het collectieve welzijn op volle toeren laat draaien”.
Afrotopia is tegelijk de plaats van een heldere en onderbouwde diagnose van de toestand op het Afrikaanse continent en een manifest waarvan het doel een dringende uitnodiging is om theoretisch initiatief terug op te nemen, om een maatschappelijk project te bouwen dat gecentreerd is op waarden en socioculturele realiteiten die goed begrepen zijn.
Deze denkkracht van het continent, die tegen de stroom in moet ontstaan, draagt in zich “de eis van een absolute intellectuele soevereiniteit”, schrijft Sarr in “Afrotopia”, en onderstreept “de noodzaak voor de meeste Afrikaanse landen om een politiek, economisch en sociaal project te ontwikkelen, uitgaande van hun sociocultuur en voortkomend uit hun eigen mythologische universum en wereldvisie”.
“Het gaat dus om zich te bevrijden uit een dialectiek van euforie of wanhoop en om een inspanning tot kritische reflectie op zichzelf, op zijn eigen realiteiten en op zijn positie in de wereld: zichzelf denken, zichzelf voorstellen, zichzelf projecteren”, legt hij uit vanaf de eerste pagina’s van het in 2016 gepubliceerde boek.
Hij noemde een voorwaarde voor dit denkwerk, namelijk “het continent te aanvaarden zoals het ons op dit precieze moment van zijn historische evolutie gegeven is en zoals eeuwen van machtsverhoudingen, interne en externe dynamieken tezamen hebben gevormd”.
«Nadenken over Afrika», vervolgt Sarr, «is wandelen in een onzekere dageraad langs een gebaande weg, waar de wandelaar wordt opgedragen het tempo op te voeren om de trein van een wereld die blijkbaar enkele eeuwen geleden is vertrokken bij te benen. Het is het uitruimen van een dicht bos en struikgewas. Het is het bewandelen van een pad in het midden van een nevel; een plek doordrenkt van concepten en bevelen die sociale teleologieën weerspiegelen, een ruimte vol betekenis.»
