Met een beperkte groei van 0,46% van het passagiersverkeer in 2025, goed voor 2,94 miljoen reizigers, bevestigt de Internationale Luchthaven Blaise Diagne (AIBD) een traag groeiende dynamiek. Acht jaar na haar opening rijst deze prestatie vragen over het vermogen van het belangrijkste luchthavensplatform van Senegal om zijn rol als motor van connectiviteit en regionale concurrentiekracht volledig waar te maken.
Zeker behoudt de AIBD een stabiel verkeersniveau in een internationale omgeving die wordt gekenmerkt door de volatiliteit van energiekosten, geopolitieke spanningen en de economische kwetsbaarheden van de West-Afrikaanse subregio. Desalniettemin wijst de geringe jaarlijkse groei, slechts 13.500 extra passagiers tussen 2024 en 2025, op een verontrustende uitputting ten opzichte van de aanvankelijke ambities die aan deze infrastructuur waren gesteld bij de ingebruikname in 2017. De bijna-stilstand in het verkeer kan niet uitsluitend worden toegeschreven aan conjuncturele factoren. Het onthult ook aanhoudende structurele beperkingen: een nog ontoereikende diversificatie van het aanbod aan bestemmingen, een duidelijke afhankelijkheid van enkele luchtvaartmaatschappijen en lijnverbindingen, en een beperkte integratie in de belangrijkste internationale verbindingsnetwerken. Bij afwezigheid van een duidelijke positionering op de markt voor regionaal en intercontinentaal transit, slaagt de AIBD er niet in om de stromingen te vangen die de meest performante hubs op het continent aandrijven.
Deze situatie is des te zorgwekkender omdat het platform een theoretische capaciteit heeft van 10 miljoen passagiers per jaar. Met een benuttingsgraad van circa 29% wordt het verschil tussen de geïnstalleerde capaciteit en het feitelijke verkeer duidelijk, wat duidt op een aanzienlijk onbenut potentieel en vragen oproept over de economische rendabiliteit van de infrastructuur en over de optimalisatie van de publieke investeringen die zijn gedaan. Een regionale hub die nog gebouwd moet worden
Ontworpen om de oude luchthaven Léopold Sédar Senghor te vervangen en Dakar te positioneren als een strategische toegangspoort tot West‑Afrika, beschikt de AIBD echter over onmiskenbare troeven: moderne infrastructuren, een gunstige geografische ligging op de as Europa–Afrika–Amerika en nabijheid tot een groeiende nationale economische kern. Toch vertalen deze comparatieve voordelen zich nog niet in een doorslaggevend concurrentievoordeel tegenover regionale platforms die steeds offensiever te werk gaan. Het ontbreken van een kritische massa aan overstapverkeer beperkt het vermogen van de luchthaven om haar rol als hub volledig te vervullen. In een context van toenemende concurrentie tussen Afrikaanse platforms is louter de moderniteit van de faciliteiten niet langer voldoende: ze moet samengaan met een agressieve commerciële strategie en een duidelijke prikkelbeleid richting luchtvaartmaatschappijen. Bepalende strategische keuzes.
In dit perspectief verloopt de heropleving van de groei van de AIBD via het activeren van structurele hefboom: uitbreiding van het netwerk van bestemmingen, versterking van de partnerschappen met long-haul‑maatschappijen, betere afstemming met de nationale toeristische ontwikkelingsstrategie en verbetering van de passagierservaring om de aantrekkelijkheid van de site te vergroten.
Afgezien van de luchthavenprestaties is de uitdaging in hoofdzaak macroeconomisch van aard. Het vermogen van Senegal om zich te profileren als regionaal hub voor diensten, toerisme en zaken hangt gedeeltelijk af van de doeltreffendheid van zijn belangrijkste luchthaventoegang. Een pure stabilisatie van het verkeer kan dus niet als einddoel worden gezien.
De komende jaren zullen bepalend zijn om te weten of de AIBD de huidige fase van onderbenutting kan overstijgen en zich kan aansluiten bij een traject van duurzame groei, in verhouding tot de opgedane investeringen en de uitgesproken strategische ambities.
