« Tijdens de overgangsperiodes waarin een oud bestel sterft en het nieuwe nog niet is verschenen, rijst in zo’n schemergebied gevaar, crises en negatieve verschijnselen; kortom, er duiken MONSTERS op ». Gramsci
« Gelukkig!!! Niet iedereen is een MONSTER die men wil!!! »
Nooit zijn er zo veel ‘dictators’ geweest die zo null en in hun communicatiestrategie zo doelloos zijn… Zich in een positie plaatsen om ons Senegal, ooit zo uniek in Afrika door zoveel schaamteloze republikeinse brutale gedrag, in diskrediet te brengen in de veronderstelling dat ze de Senegalese bevolking onmogelijk zouden maken te luisteren naar wat Madiambal Diagne te zeggen had tegenover hun beschuldigende refreinen over hem, om uiteindelijk teleurgesteld te staan tegenover een Justitie die wél weet wat ‘Republiek’ betekent, dat is het Téra-show dat onze regering zojuist aan de hele wereld heeft voorgesteld.
We zijn onder de indruk van de toewijding die onze regering aan de dag legt om de titel van « Dictators » te verdienen. Je lacht niet wanneer je over een « Dictatuur » spreekt… Normaal gesproken hoor je juist te beven van angst en vrees!
Uiteindelijk zijn ze erin geslaagd de verklaringen van de vermeende onschuldige die gefouilleerd en geïnterviewd werd aanzienlijk geloofwaardiger te maken dan die van iemand die men helemaal niet hoorde. Er is geen vluchteling zo reëel als deze vermeende getuigenis die werd opgerold en onder de lamp gelegd!!! Dank aan de moed van Maimouna Ndour Faye en Babacar Fall, die wakers van onze democratie zijn en worden bedreigd door lerende dictators, die enkel bezig zijn met zichzelf en met hun Téra-ego, gefascineerd door hun positie in 2029 en hun honger naar macht.
In plaats van bezig te zijn met de overlevingsproblemen van de Senegalese bevolking, gaan ze van « Oplossingen » naar « Project », daarna naar Vision, uiteindelijk naar een Plan voor Economische en Sociale Achteruitgang, het beroemde « PRES », en niet te vergeten hun « tontine van Milaan » om hun eigen incompetentie te verhullen terwijl ze ons vermaken met hun kleine misdaden tegen de democratie. Het wordt werkelijk lachwekkend… Behalve dat de situatie aan onze grenzen tragisch is en dat dit soort spelletjes hen wellicht goed uitkomen, tenzij de onveiligheid aan onze deur hen exact past… wie weet?
Het is tijd dat onze president van de Republiek een einde maakt aan deze vertoningen en zijn verantwoordelijkheid neemt. We hebben geen hologram aan het hoofd van ons land gekozen die alle trekken van een « partij-staat » rustig laat voortbestaan tot een « staat-partij » die wordt beheerd door wraak en haat, zonder empathie of compassie voor Senegalesen die uitgeteld zijn en nog maar één hoop hebben: het overleven van zo’n dictatuur van onwetendheid.
Ze zijn werkelijk gek geworden en zouden zich beter op Mali en de ernstige problemen van de Senegalesen concentreren dan ons lastig te vallen met hun dualiteit en de wraak van onze premier jegens iedereen die ooit over Adji Sarr heeft gesproken. Voor zo’n man bestaan geen woorden die genoeg eer hebben. Hij verdient niet de titel van dictator… Laten we hem die eer niet gunnen. Hij overstijgt het moedige van de Senegalesen niet.
