In een artikel van de Financial Times, geschreven door Alec Russell en Andrew England, gedateerd 5 november 2026, verdedigt Lana Nusseibeh, de 48-jarige staatsminister van Buitenlandse Zaken van de Verenigde Arabische Emiraten en voormalig ambassadeur bij de VN, een kandidatuur die botsend is met het conflict in Soedan.
De Verenigde Arabische Emiraten worden beschuldigd door mensenrechtenorganisaties en door de door het militaire gezag geleide Soedanese regering ervan te hebben bijgedragen aan de Rapid Support Forces, een militie die ervan beschuldigd wordt oorlogsmisdaden te plegen. Abu Dhabi heeft herhaaldelijk ontkend deze troepen gewapend te hebben. Lana Nusseibeh, die vaak belast is geweest met het weerleggen van deze beschuldigingen, zegt dat zij onafhankelijk van haar land zou staan en dat het Soedanese conflict haar prioriteit zou zijn als zij wordt benoemd. “Beoordeel mij op mijn acties tijdens mijn eerste honderd dagen,” zegt zij tegen de Britse krant.
Bij de vraag naar haar legitimiteit om het toezicht op de naleving van het humanitair oorlogsrecht te leiden nadat zij voor een betrokken regering heeft gewerkt, antwoordt zij dat elke kandidaat een verleden meebracht: “Er is niemand die uit het niets komt.” Zij zet zich in om de VN-charter te respecteren en “helder met alle regeringen te spreken”, maar heeft Abu Dhabi niet expliciet afgewezen. Haar tegenstanders blijven onverzettelijk: de voormalige directeur van Human Rights Watch, Kenneth Roth, heeft geschreven dat zij “nooit” de organisatie mocht leiden.
De opvolger van António Guterres moet tegen het einde van het jaar worden gekozen, en de vijf permanente leden van de VN-Veiligheidsraad hebben het laatste woord. De Emiraten onderhouden nauwe banden met de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk, en hebben tevens goede relaties met China en Rusland. Lange tijd domineerde de race door drie Latijns-Amerikaanse kandidaten op basis van de informele rotatie in regio’s; de late toetreding van de Emiratische kandidaat en de voormalige Turkse minister van Buitenlandse Zaken Feridun Sinirlioğlu maakte de race opener. De Latijns-Amerikaanse lobby ziet hierin een gevaarlijk precedent, een standpunt dat volgens sommige diplomaten ook in China weerklank vindt. Rebeca Grynspan, topfunctionaris bij de VN en voormalig vice-president van Costa Rica, blijft favoriet, gevolgd door de Argentijn Rafael Grossi, directeur van het Internationaal Atoomenergieagentschap (IAEA).
Afkomstig uit een grote Palestijnse familie uit Jeruzalem, presenteert Lana Nusseibeh haar kennis van het Midden-Oosten als een troef. Gesteund door de Palestijnse Autoriteit en de Golfstaten, stelt zij dat de Vredesraad, opgericht door Donald Trump voor Gaza, complementair is aan de VN en geen rivaliteit. Door een krappe begroting belooft zij prioriteit te geven aan de activiteiten in plaats van te snoeien. Sommige diplomaten vragen zich echter af of zij in staat is om de lidstaten en het VN-personeel achter een diepgaande hervorming te scharen en of zij de ervaring heeft om zo’n organisatie aan te sturen.
