De Presidentie van de Republiek Senegal heeft op woensdag 13 mei 2026 aangekondigd dat het formaat van de Dag van de Nationale Dialoog, oorspronkelijk gepland voor 28 mei, zal worden herzien. In een communiqué ondertekend door de minister, secretaris-generaal van de Presidentie, Oumar Samba Ba, leggen de autoriteiten uit dat deze datum dit jaar samenvalt met de Tabaski-periode, gekenmerkt door belangrijke spirituele en familiale verplichtingen voor veel Senegalese burgers.
Volgens het document heeft de president, bij wijze van uitzondering, besloten de gebruikelijke formule van de Nationale Dialoog te vervangen door een directe en meer gerichte consultatie-aanpak. Deze beslissing heeft, aldus de presidentie, als doel om burgers in de beste omstandigheden deze belangrijke feestdag van de religieuze kalender te kunnen vieren.
In dit kader zal de president van de Republiek tussen 21 en 31 mei 2026 in audiëntie ontvangen verschillende hoogwaardigheidsbekleders en vertegenwoordigers van de maatschappelijke krachten van het land. Deze uitwisselingen zullen voornamelijk gaan over de versterking van de nationale cohesie en de algehele toestand van het land.
Via dit initiatief bevestigt de staatshoofd, volgens het communiqué, zijn toewijding aan dialoog in tijden van vrede en zijn inzet om, met vastberadenheid en een inclusieve geest, te blijven bouwen aan een Senegal dat solidair, soeverein, rechtvaardig en welvarend is, gebaseerd op zijn kernwaarden.
Deze nieuwe koers roept echter reacties op binnen de oppositie.
Politieke leider van de Alliantie voor de Republiek (APR), Oumar Sow, meent dat de macht al moeite heeft om een oprechte dialoog met haar eigen politieke bondgenoten tot stand te brengen. Volgens hem ondermijnen de spanningen binnen het Pastef-partij rondom Ousmane Sonko en de coalitie DiomayePrésident, met name na de gebeurtenissen in Mbour, de geloofwaardigheid van een nieuw nationaal dialoog.
De opposant vraagt zich ook af of het zin heeft om nog een “weer een zoveelste nationaal dialoog” te organiseren, aangezien volgens hem de conclusies van het vorige nog altijd niet zijn toegepast.
Hij bekritiseert vooral de door de Presidentie aangekondigde wijziging van het format en meent dat de verschuiving van een openbaar dialoog naar privé-audities achter gesloten deuren vragen oproept over de transparantie van het proces.
Volgens Oumar Sow kan deze aanpak door een deel van de publieke opinie worden gezien als een poging tot politieke toenadering of tot nieuwe achter-de-schermen onderhandelde transhumances. Hij plaatst deze initiatieven tegenover de economische moeilijkheden waarmee veel Senegalese gezinnen worden geconfronteerd in de aanloop naar Tabaski.
