Toegang tot de zorg in de gemeenschap blijft in Senegal sterk ongelijk verdeeld, terwijl de financiering van de sector de afgelopen jaren aanzienlijk verslechterd is. Dit is de belangrijkste constatering van een studie die donderdag in Dakar werd gepresenteerd, en die ook tekortkomingen in bestuur en in de coördinatie tussen de actoren benadrukt.
In een bericht van donderdag 3 september 2026 meldt het Senegalese persagentschap (APS) de bevindingen van dit onderzoek, uitgevoerd in het kader van het Plan voor de uitbreiding van geïntegreerde gezondheidszorg in Senegal.
Het document wijst op twee belangrijke lacunes: de toegang tot zorginstellingen, met name door geografische ongelijkheid, en de kwaliteit, met variërende serviceniveaus per regio. De studie bekritiseert bovendien een sterk gecentraliseerd bestuur, beperkte autonomie van de lokale overheden en een ontoereikende afstemming tussen de actoren in de gemeenschapsgezondheidszorg.
De financiering vormt een ander zorgpunt. Na een overschot van 6% in 2021 registreerde de sector in 2022 een tekort van 16%, gevolgd door 19% in 2023. De studie wijst op een inefficiënte besteding van de middelen en een nog onvoldoende mobilisatie van binnenlandse financiering.
De auteurs wijzen ook op de moeilijkheden bij het gebruik van gezondheidsgegevens. Terwijl de volledigheid van de nationale gegevens steeg van 78% in 2019 naar 97% in 2023, is deze teruggezakt tot 86% in 2025. De beschikbare gegevens worden bovendien onvoldoende benut om besluiten te sturen, met name op lokaal niveau.
Het systeem kent toch verschillende sterke punten, waaronder een netwerk van meer dan 43.000 gemeenschapsacteurs, samenhangende nationale beleidskaders en een voortgang in digitalisering. Maar de fragmentatie van de interventies en de beperkte professionalisering van de medewerkers, vaak zonder formele status en met beperkte mogelijkheden voor opleiding en supervisie, blijven problematisch.
Het onderzoek beveelt aan om de coördinatie tussen de actoren te versterken, de gemeenschapsacteurs stap voor stap te professionaliseren, gegevens beter te benutten en de financieringsmechanismen te herzien. Het pleit ook voor een meer territoriale uitvoering, zodat het gezondheidsbeleid beter aansluit bij de lokale realiteit.
