Het Front voor Democratie en Republiek (FDR) heeft zijn standpunt over de politieke crisis in Senegal verduidelijkt. Tijdens een reis naar Parijs op zaterdag 14 november 2026 om de leiders van de diaspora te ontmoeten, verwees de coördinator van het FDR, Modou Diagne Fada, naar het voorstel van een regering van nationale eenheid en verwierp dit als verraad aan de volksstemming. Volgens de voormalige minister zijn president Bassirou Diomaye Faye en Ousmane Sonko in 2024 samen verkozen; zij moeten daarom samen de gevolgen van hun bestuur dragen.
« Sonko en Diomaye hebben gewonnen; of ze nu samen regeren of tot het einde van hun mandaat met elkaar ruziën, de balans van hun beleid zal aan beiden toerekenbaar zijn; er zijn op dit punt geen onduidelijkheden mogelijk », zei hij. Modou Diagne Fada maakte expliciet een einde aan elke ambiguïteit over de houding van zijn organisatie, die vaak beschuldigd wordt van coulant gedrag jegens de president. « Het FDR staat noch naast Diomaye noch naast Sonko. Wij staan bij het volk », benadrukte hij. Hij verduidelijkt echter dat als de twee heren worden afgewezen, Ousmane Sonko, als voorzitter van de Nationale Vergadering, nog meer « blunders tegen de Republiek » zou begaan.
De coördinator van het FDR bekritiseerde ook scherp de situatie in de Nationale Vergadering, die hij als een « catastrofe » bestempelde wegens de blokkade rond de begrotingswetten. Hij meent dat de pure en eenvoudige voortzetting van het begrotingsjaar van het voorgaande jaar een expliciete bekentenis van stagnatie voor het land zou inhouden. Volgens hem is deze institutionele verlamming, gevoed door de wens van PASTEF om « de voorrang van de partij boven de Staat » op te leggen, onaanvaardbaar in een democratie.
In plaats van het regime in de macht te redden, roept Modou Diagne Fada de oppositie op om zich te verenigen voor de komende verkiezingen. Hij nodigt de leiders uit om hun persoonlijke ambities opzij te zetten en een « verkiezingscoalitie » te vormen die in staat is de macht terug te veroveren. Voor het FDR is de prioriteit niet het delen van de macht met Diomaye en Sonko, maar zich erop voor te bereiden hen te vervangen om een eind te maken aan wat hij beschouwt als « slechte governance ».