Uitgenodigd bij Jury van zondag (JDD), legt de minister van Handel en Industrie zijn strategie uit om Senegal te industrialiseren, van de bescherming van de lokale productie tot de verovering van buitenlandse investeerders. Hij gaat ook in op zijn politieke engagement naast president Bassirou Diomaye Faye.
De minister van Handel en Industrie, Serigne Gueye Diop, was uitgenodigd bij Jury van zondag (JDD), een programma gepresenteerd door Mamadou Ndiaye, op 8 november 2026. Voormalig burgemeester van Sangalkam gedurende ongeveer tien jaar, presenteerde hij er de routekaart die hij op nationaal niveau wil toepassen.
Opgeleid als doctor in de biochemie, landbouwkundig ingenieur en ingenieur in de levensmiddelenindustrie, met periodes in Montpellier, het MIT in Boston en een MBA in Londen, heeft Serigne Gueye Diop het grootste deel van zijn carrière bij Nestlé doorgebracht. Volgens hem was hij de eerste zwarte directeur van onderzoek en ontwikkeling (R&D) bij Nestlé in 150 jaar, voordat hij in 2009 het onderzoekswerk van de groep voor 54 landen leidde. Hij keerde in 2015 terug naar Senegal, nadat hij zo’n zestig landen had bezocht om hun ontwikkelingsmodellen te observeren.
In zijn geboortegemeente zegt hij zo’n twintig fabrieken te hebben geplaatst op circa honderd hectare, waardoor tussen de 2.500 en 3.000 werknemers zijn gecreëerd, evenals ongeveer twintig agroparken. Hij ziet hierin het bewijs dat de Senegalese industrie niet beperkt hoeft te blijven tot Dakar. Zijn methode steunt op wat hij noemt ‘territoriale marketing’: reclame, promotie, positionering en prijs, de beroemde “vier P’s”. Hij noemt het Diamniadio-gebied als voorbeeld, dat vóór zijn aantreden bij het ministerie minder dan 40% gevuld was en nu volgens hem ongeveer 90% is.
Deze ervaring moet nu dienen als nationaal model. De minister mikt op 45 agroparken en industriële zones, met de ambitie dat “elke afdeling” er een eigen heeft binnen enkele jaren. Drie speciale economische zones bestaan al, en er worden nieuwe locaties gebouwd, met name in Casamance en in het pinda-bekken.
Bescherming van de lokale productie
Serigne Gueye Diop rechtvaardigt de fusie van Industrie en Handel door de noodzaak om Senegalese producenten te beschermen. Hij noemt belastingen op accu’s, een importverbod op bepaalde bananen om de filiére van Oost-Senegal te ondersteunen, en de regulering van de invoer van uien, wortels en aardappelen. Ook heeft hij de export van schroot, lood en aluminium verboden, zodat deze ter plaatse verwerkt kunnen worden.
Wat de consumenten betreft, stelt hij dat het rijstkilogram is gedaald van 410 tot 300 francs, met prijsdalingen op zes producten, waaronder brood, meel en olie. Hij kondigt een péréquatiekas aan die 8 tot 10 francs per kilo geïmporteerde rijst heft om de lokale rijst uit de vallei van de Senegal-rivier te subsidiëren.
Om kapitaal aan te trekken wijst hij op de stabiliteit van het land, de olie- en gasreserves, zijn positie als “poort naar Afrika” en de toekomstige toegang tot de Afrikaanse continentale vrijhandelszone (ZLECAF). Delegaties uit Abu Dhabi en Qatar hebben sites bezocht en hij is teruggekeerd uit Turkije. Een Turks bedrijf wordt in november-december in Senegal verwacht voor een project in de leerindustrie, van looierijen tot lederwaren, tussen Touba en Linguère.
Verantwoordelijk voor de structurering en mobilisatie van Kiraay, de partij van president Bassirou Diomaye Faye, zegt hij toe te treden tot de coalitie op uitnodiging van het staatshoofd. Hij legt uit dat de bijeenkomst in Mbour is georganiseerd als antwoord op de boodschappen van de toenmalige premier Ousmane Sonko, die volgens hem twijfelde aan het vermogen van de president om te mobiliseren. Hij meent dat twee mandaten nodig zullen zijn, tot 2034, om het presidentiële programma te realiseren.
