Tijdens dat de premier Amadou Al Aminou Lo dinsdagmorgen zijn verklaring van beleidsdoelstellingen aan de Nationale Vergadering voorlas, reageerde econoom Ndongo Samba Sylla online. In een Facebook-bericht van dinsdag 8 september 2026 beweert hij dat de regeringsleider, zonder hem bij naam te noemen, twee economische ideeën “foutief, zowel in theorie als in de praktijk” naar voren heeft gebracht.
Volgens de publicatie van Sylla zou de premier hebben verklaard dat “de limiet van de schulden in de nationale munt gelijk is aan de beschikbare spaargelden”. De econoom betwist deze bewering volmondig. Voor hem is de ware limiet “wat de natie technisch en materieel in staat is te doen”, want geld, zo stelt hij, “kan nooit ontbreken”. Ter ondersteuning citeert hij een formule van John Maynard Keynes, aangehaald in zijn tekst: “What we can do we can afford”.
De tweede correctie die de econoom aanbrengt, betreft de stelling dat “spaargeld investeringen financiert”. Hij ziet hierin een heropleving van de theorie van de “leenbare fondsen” (theorie des fonds prêtables), waarvan hij beweert dat centrale banken ze zelf hebben tegengesproken. In zijn publicatie legt Sylla uit dat spaargeld slechts een opgebouwd inkomen is, en dat dit inkomen voortkomt uit een investering die niet gefinancierd wordt door een vooraf bestaand spaargeld, maar door bankkrediet, door het banksysteem volgens hem “ex nihilo” gecreëerd.
Ter ondersteuning van deze theses refereert hij aan een artikel van de Bank of England waaruit blijkt dat spaarders het totale volume van leningen niet vergroten, maar enkel de verdeling van deposito’s beïnvloeden; banken creëren de geldvoorraad door het aangaan van leningen en niet omgekeerd, aldus het stuk.
Sylla besluit zijn interventie met een bredere waarschuwing: hij beklaagt zich erover dat economische faculteiten volgens hem blijven lesgeven in verworpen theorieën, en dat sommige “onze beste financiers of economen” concepten zoals endogene geldvorming of een productie-gerichte economie van de monetaire sfeer zouden negeren. Hij ziet dit als een extra zorg voor de toekomst van het land en roept op tot “wetenschap en verbeelding aan de macht.”
