In Senegal spelen plattelandsvrouwen een bepalende rol in de landbouwproductie, de verwerking van producten en de voedselzekerheid, maar blijven ze grotendeels benadeeld wat betreft toegang tot land, financiering en benodigde uitrusting. Aan de hand van getuigenissen, verzameld onder meer in Kaffrine en in de Thiès-regio, laat Le Soleil zien dat velen van hen nog steeds op percelen werken die toebehoren aan hun echtgenoten of aan derden, zonder werkelijk eigendomsrecht te hebben.
Volgens Aïda Cissé, voorzitster van het Nationale Netwerk van Plattelandsvrouwen van Senegal, hebben bewustwordingscampagnes vooruitgang gebracht, met name in de Niayes en bepaalde delen van Thiès. Maar traditionele gebruiken blijven, in meerdere regio’s, de toegang van vrouwen tot de meest vruchtbare gronden beperken. Sommigen moeten zelfs meerdere kilometers afleggen om bij de percelen te komen die aan hen zijn toegewezen.
IPAR-onderzoekers Marame Cissé Sow en Ndèye Yandé Ndiaye benadrukken een aanzienlijke kloof tussen de economische zwaarte van vrouwen en hun controle over landbouwmiddelen. Zij herinneren eraan dat vrouwen slechts 32% bezitten van de gemotoriseerde landbouwuitrusting, tegenover 68% bij de mannen. Toch zou het ondernemerschap van vrouwen in de informele landbouw in 2022 hebben geleid tot circa 458,4 miljard FCFA, oftewel 27% van de totale toegevoegde waarde van de landbouwsector.
Het artikel benadrukt zo een belangrijke tegenstrijdigheid: hoewel de Senegalese wetgeving theoretisch gelijke toegang tot land voor mannen en vrouwen vastlegt, blijft die gelijkheid op het terrein nauwelijks effectief. Op nationaal niveau vormen vrouwen landelijk gezien slechts twee van de tien eigenaren van percelen. De situatie is echter gunstiger in Casamance, met name in Sédhiou, waar socioculturele praktijken vrouwen traditioneel een grotere rol geven in het beheer van land.
Het verslag besluit dat de uitdaging dus niet langer alleen is om de juridische rechten van plattelandsvrouwen op land te erkennen, maar om de praktische toepassing ervan te waarborgen, een noodzakelijke voorwaarde om hen in staat te stellen te investeren, toegang te krijgen tot krediet, zich te mechaniseren en ten volle te profiteren van hun bijdrage aan de landbouwsector.
