Tijdens de Internationale Vrouwendag heeft het nieuwe platform «Mousso» het zwijgen doorbroken over de toename van gendergerelateerd geweld in Senegal. Tussen een macabere telling en de hoop op een reactie vanuit de instellingen pleit de docent-onderzoeker Fatoumata Bernadette Sonko voor concrete daden en een herzien onderwijsmodel om een einde te maken aan het verschrikkelijke fenomeen van feminicide.
«Mousso» is een Mandingue-term die verwijst naar de vrouw en diende als vlag bij de lancering van een nieuw platform dat zich wijdt aan de ontwikkeling en bescherming van Senegalese vrouwen. Aan de vooravond van Internationale Vrouwendag organiseerde de coalitie een reeks panelen om uit de anonimiteit te komen en de kwalen aan te pakken die de positie van vrouwen ondermijnen. «Het is een platform dat zich richt op het pluriforme leven van vrouwen in alle domeinen. We vormen geen homogeen blok, maar vechten wel voor gelijke rechten en verantwoordelijkheden», legde Fatoumata Bernadette Sonko uit. Gezondheid, samenleving, recht: de rubrieken van «Mousso» zijn zo vormgegeven dat ze betrouwbare informatie bieden, ver weg van desinformatie die het welzijn van vrouwen ernstig schaadt.
Het spectrum van feminiciden
Het is echter op het gebied van geweld dat de vaststelling het meest alarmerend is. Als co-voorzitter van het panel getiteld «Geweld tegen vrouwen, antichambre des feminicides au Sénégal», beklaagde mevrouw Sonko een stijgende lijn in agressies. Alleen al in 2025 registreerde de pers bijna 20 vrouwen die door hun partners werden vermoord. Een cijfer waarvan de onderzoeker vindt dat het onderschat is: «We spreken niet eens over degenen die we niet konden registreren, of over deze doden die onder het tapijt verdwenen omdat de definitie van feminicide onduidelijk bleef.»
Ondanks dit sombere beeld komt er een sprankje hoop vanuit de top van de staat. Het platform verwelkomt de institutionele erkenning van dit fenomeen door de president van de Republiek. «Dat is prachtig, dit zal het institutionele geweld verminderen dat vrouwen die aangifte doen ervaren en geen gehoor vinden», aldus de docent-onderzoeker. Echter, het is niet langer tijd voor louter verklaringen van intentie: «Woorden en beloften volstaan niet meer. Er moeten daden komen.»
Naar Geweldsconferenties tegen vrouwen ?
Om het wat te noemen te veranderen pleit Fatoumata Bernadette Sonko voor versterkte ondersteuning van de veldwerkers, een betere opleiding van de opvangdiensten en een psychologisch traject voor de families van de slachtoffers, die vaak in de steek worden gelaten. Ze wijst ook op de huidige mediabehandeling, die deze drama’s te vaak beperkt tot rubrieken voor het nieuws. «De tijd van vrouwen is kort. We praten er wel over in een artikel, en dan stopt het. erger nog, soms worden excuses gezocht voor de daders», betreurt ze.
Als duurzame oplossing stelt zij voor dat de president een conferentie organiseert genaamd «Geweld tegen vrouwen» volgens het model van de Assises de Justice. Ze gaat zelfs nog een stap verder met een gedurfde suggestie: «Waarom niet een ministerie van Mannen oprichten om de opvoeding van jongens te herzien?»
