Twee jaar offers, teruggang van sociale verworvenheden, herhaalde salarisvertragingen en ongelijkheid in behandeling tussen medewerkers. Op de Internationale Luchthaven Blaise-Diagne (AIBD SA) verslechtert de sociale sfeer. Uitgeput door geduld uiten de arbeiders, via hun vakbondsvertegenwoordigers, een groeiende precarisering van hun leef- en werkomstandigheden. Ze richten hun oproep aan de algemene directie en aan de Staat voor dringende maatregelen om hun rechten te herstellen en de stabiliteit van het bedrijf te waarborgen.
Het geduld van de medewerkers van de Internationale Luchthaven Blaise-Diagne (AIBD SA) lijkt op te zijn. Na twee jaar offers in het teken van het herstel van het bedrijf, klagen de werknemers over een opeenstapeling van sociale en financiële moeilijkheden die zowel hun dagelijks leven als de werking van hun werkplek beïnvloeden.
In een verklaring, voorgedragen door As Malick Ndoye, algemeen secretaris van Sutrac, spreken de arbeiders uit dat zij een diep gevoel van achterstelling en precarisering ervaren, dat zij nu als onrechtvaardig beschouwen. centraal in hun woede staat de herhaalde vertraging in de uitbetaling van lonen. Een situatie die door de vertegenwoordigers van de arbeiders wordt beschouwd als een schending van de bepalingen uit het Arbeidswetboek en die talrijke gezinnen in financiële moeilijkheden brengt. «De onuitstaanbare en herhaalde vertraging in de betaling van onze lonen vormt een bijzonder ernstige tekortkoming in een sector zo gevoelig als de luchtvaart, waar de medewerkers onder permanente psychologische stabiliteitsvoorwaarden moeten werken», betreurt As Malick Ndoye.
Achter deze vertragingen ziet hij de gevolgen die verder gaan dan de professionele sfeer. De werknemers verwijzen naar de druk van verhuurders, de school- en transportkosten voor hun kinderen, huurbetalingen, bankaflossingen en de moeilijkheden om een fatsoenlijke voeding voor de leden van hun gezin te garanderen. «Een opeenstapeling van lasten die huishoudens verzwakt en zelfs het evenwicht van gezinsverbanden bedreigt. De situatie zou zelfs de viering van bepaalde religieuze feesten hebben bemoeilijkt, met name Kerstmis voor christelijke werknemers en Tabaski voor sommige moslimagenten», verzucht de vakbondsleider.
Naast de salarisvertragingen bekritiseren de medewerkers ook de in cascade weggenomen sociale verworvenheden, soms op een eenzijdige en arbitraire manier, terwijl deze rechten eerder door de Raad van Bestuur waren goedgekeurd. «Na het accepteren van talrijke offers in de hoop bij te dragen aan het herstel van het bedrijf, menen wij nu dat onze inspanningen niet worden vergezeld door voldoende beschermingsmaatregelen», benadrukt As Malick Ndoye.
Naast deze financiële precariteit bestaan er ook ongelijkheden in de behandeling tussen medewerkers. De werknemers spreken van salarisverschillen die zij onrechtvaardig vinden tussen werknemers die dezelfde functies uitoefenen. Zij eisen daarom de toepassing van loonharmonisatie, op basis van het principe «voor hetzelfde werk, hetzelfde loon».
Economisch gezien vinden de werknemers dat uit de crisis komen noodzakelijkerwijs vergt dat de financiële autonomie van de AIBD hersteld wordt. Zij vragen de Staat om de twee belangrijkste inkomstenbronnen van het bedrijf vrij te geven, die momenteel bij banken geblokkeerd zijn. Daarnaast eisen ze de terugvordering van het hele patrimonium dat ooit toebehoorde aan de voormalige ex-ADES, tegenwoordig verspreid en volgens hen onrechtmatig in bezit. Voor de medewerkers moet het bedrijf in staat zijn om volledig over zijn activa te beschikken om weer financiële manoeuvreerruimte te krijgen.
ONMIDDELLIJKE HEROPNEMING VAN DE WERKEN AAN DE REGIONALE LUCHTHAVENS
Daarnaast pleiten de werknemers voor de onmiddellijke hervatting van de werkzaamheden aan de regionale luchthavens en voor de effectieve heropening daarvan. Een vooruitzicht dat volgens hen de herindeling van een deel van het personeel mogelijk zou maken en de aanwezige competenties beter tot waarde zou brengen. Ook eisen ze dat de commerciële exploitatie van de Léopold Sédar Senghor-luchthaven aan de AIBD wordt toegewezen, gezien deze activiteit volledig behoort tot haar identiteit en kernactiviteit.
Wat betreft de functietransformaties bedoeld om het personeelstekort in de luchtvaartberoepen aan te pakken, zeggen de werknemersvertegenwoordigers de algemene directie aan te moedigen deze aanpak voort te zetten. Zij waarschuwen echter dat deze functiewijzigingen niet aantrekkelijk zullen zijn zonder carrièreprogressie of financiële prikkels.
Geconfronteerd met deze opeenstapeling van eisen vragen de medewerkers uiteindelijk om de institutionalisering van een permanent overleg- en opvolgingsmechanisme. «Wij wensen dat de socio-economische partners volledig worden betrokken bij de beslissingen van de algemene directie en geen louter toeschouwers meer zijn van de huidige transformaties», aldus As Malick Ndoye.