– De openlijk getoonde steun van de president aan zijn voorganger voor het hoofd van de Verenigde Naties veroorzaakt onbegrip bij de families van slachtoffers van politieke repressie. Het Collectief van Families van Slachtoffers van Macky Sall spreekt van een « ongemak » en vraagt Bassirou Diomaye Faye om niet « de nationale herinnering uit te wissen » in naam van deze kandidatuur.
Volgens een artikel van RFI, gepubliceerd op 25 september 2026, aan het hoofd van het Collectief van Families van Slachtoffers van Macky Sall, beklaagt Boubacar Seye een volledige wending van Bassirou Diomaye Faye over deze kwestie, en legt hij aan de microfoon van RFI’s verslaggeefster in Dakar, Léa-Lisa Westerhoff, uit dat « het de breuk is tussen deze steun en het discours dat de politieke verandering van 2024 heeft gedragen » die de slachtoffers raakt.
Drie verenigingen die slachtoffers van politiek geweld tussen 2021 en 2024 bijstaan, hebben een gezamenlijk communiqué uitgebracht waarin zij erop wijzen dat de internationale beleidskeuzes van Senegal moeten aansluiten bij de verplichtingen van het land op het gebied van mensenrechten en de strijd tegen onbestraffing, terwijl de slachtoffers nog steeds wachten op waarheid, gerechtigheid en herstel. Voor Boubacar Seye mag een internationale kandidatuur « de nationale herinnering niet uitwissen ».
Deze reactie komt op een moment waarop de afgelopen dagen minstens vier personen in Senegal zijn aangeklaagd voor misdaden tegen de menselijkheid of medeplichtigheid daaraan, een eerste keer voor feiten gepleegd tijdens de politieke onlusten tussen Macky Sall en zijn tegenstrever Ousmane Sonko, wat tientallen doden tot gevolg had.
Bassirou Diomaye Faye, voormalig rechterhand van Sonko en tegenwoordig voorzitter, had echter verklaard op RFI en France 24: « Wie is er beter dan Macky Sall om de positie van Afrika op de VN te verdedigen? » Een uitspraak die Boubacar Seye moeilijk vindt te rijmen met het recente verleden van het land: « Kunnen we, uit naam van diplomatie, zo snel de bladzijde van kwesties omslaan die nog steeds pijnlijk zijn voor de Senegalese samenleving? » vraagt hij zich af, en voegt eraan toe dat « het aan de slachtoffers moet worden uitgelegd waarom men gisteren hen vroeg te geloven in een doorbraak en waarom men hen nu vraagt zo’n rehabilitatie te aanvaarden. »
