Hij stond een veld met aubergines water te geven toen hoofdpijn en duizeligheid hem troffen. Mohamed Dieye, 19 jaar, landbouwarbeider, belandde onder infuus in het gezondheidscentrum van Ngnith, nabij het Lac de Guiers. Er is nauwelijks kans dat hij van beroep zal veranderen: “Ik blijf mijn werk doen, wat voor hitte er ook is; hier is niets anders te doen,” vertelde hij aan fotografe Adrienne Surprenant. Zijn getuigenis staat in een fotoreportage die Le Monde op 15 november 2026 publiceerde over het dagelijks leven van Senegalese boeren die geconfronteerd worden met extreme temperaturen.
Het rapport verschijnt terwijl tussen 9 en 20 november 70 staatshoofden en regeringsleiders bijeen zijn in Antalya, Turkije, voor de 31e Conferentie van Partijen over klimaatverandering (COP31). Afrika warmt gemiddeld sneller op dan de rest van de wereld, en haar landen, die bijzonder kwetsbaar zijn voor extreme klimaatverschijnselen, waarschuwen voor hun kwetsbaarheid. In Senegal, volgens een rapport van de Duitse internationale samenwerking gepubliceerd in 2022, zou de sterfte door hittegolven tegen 2080 kunnen verdrievoudigen als er niets gebeurt, en sommige zones in het noordoosten zouden tot 336 dagen van hoge hitte per jaar kunnen kennen.—
Gerealiseerd met steun van het Pulitzer Center volgt het werk van Adrienne Surprenant boeren in Matam, Podor en hun dorpen, en laat zien hoe ieder probeert zich aan te passen.
In een economische vereniging nabij Goudoudé Ndouétbé wordt pinda’s met de hand geoogst, onder een hitte van bijna 40 °C. In Ngano beslaat het perceel van Abdoulaye Moussa Diallo de 300 hectare van de Bow-rijstakkers, die zeven omliggende dorpen bedienen. In Podor bevochtigt Dior zijn sjaal om af te koelen, terwijl de thermometer in de namiddag meer dan 40 °C aangeeft.
Op de markt van Matam plaatsen handelaren ’s avonds hun fruit en groenten in ontkoppelde koelkasten die ze vullen met ijs. Door het gebrek aan koeling verkleuren de bittere aubergines binnen twee tot drie dagen zwart. Boubacar Sall, voorzitter van de Vereniging van ui-producenten uit de vallei van de Senegalrivier en adjunct-burgemeester van Niandane, heeft thuis een vriezer, “een zeldzame luxe”, aldus het onderschrift.
Voor veehouders zijn april en mei moeilijke maanden: het gras is schaars. Men moet waterpunten verderop zoeken om het vee te laten drinken, en soms hooi kopen, wat duur is. In Madina Torobé zorgt een borehole ervoor dat de koeien kunnen drinken. In Matam bewerkt Mohamadou Mustapha Ndiaye Sarr, 41 jaar, docent Engels en Frans op het lyceum, ook het familiebedrijf en pompt water uit de rivier om te irrigeren.
In het gezondheidsdistrict Matam moest Houleyo Diallo, 20 jaar, moeder van vijf kinderen en acht maanden zwanger, stoppen met werken op het veld met haar echtgenoot, omdat haar zwangerschap haar vaker uitput dan voorgaande. Ze hoopt dat haar kinderen kunnen studeren en andere beroepen kunnen uitoefenen dan landbouw, en ze haalt haar hoop uit haar geloof: “Er is slechts God die weet of mijn kinderen in deze hitte kunnen leven.”