Senegal: een volk dat zijn leiders vooruitloopt

Senegal: een volk dat zijn leiders vooruitloopt

19 november 2026

Senegal verkeert « op de rand van de afgrond » en moet uit de impasse komen door overleg, meent Alioune Tine, die pleit voor een consensusdemocratie vóór elke verkiezingsdatum.

Uitgenodigd in de zondagse uitzending « Objection » van Sud FM op zondag 15 november 2026, schetste de oprichter van het denktank Afrikajom Center een streng beeld van de situatie in het land. Hij bekritiseerde de confrontatie tussen de uitvoerende macht en de Nationale Vergadering, en wees op de gevolgen daarvan voor de economie, het dagelijks leven van de Senegalese bevolking en de toekomst van de jeugd.

Volgens Alioune Tine zegt de recente tragedie op zee, waarbij meer dan veertig jongeren het leven lieten, iets over de manier waarop het land wordt bestuurd. Sommige lichamen konden niet eens worden geïdentificeerd. Volgens hem illustreren deze vertrekken de wanhoop van een generatie die niet langer kan werken, haar familie of haar land kan helpen, en die het beter vindt om haar leven te riskeren dan te blijven.

Hij wijst erop dat meer dan driekwart van de Senegalese bevolking jonger is dan 35 jaar. Hij roept de hele samenleving op, en niet alleen de regering of het bedrijfsleven, om zich af te vragen hoe men jongeren weer zin in het leven kan geven. Hij noemt ook de vissers, die de visserij zien afnemen door overbevissing door grote mogendheden, en hij maakt zich zorgen over de impact die olieontginning op zee op hen kan hebben.

Qua politiek noemt hij de open vijandigheid tussen de president en de Nationale Vergadering van ‘extreme ernst’. De afwijzing van begrotingsvoorstellen en de begrotingen van meerdere ministeries verlamt volgens hem de werking van de staat, of het nu gaat om de betaling van ambtenaren, studietoelagen of vorderingen van de private sector. Hij zegt dat hij geen enkel precedent kent van zo’n situatie in Senegal, ook niet in de tijd dat een oppositie de meerderheid had in het Parlement.

Alioune Tine koppelt deze situatie aan de breuk tussen Bassirou Diomaye Faye en Ousmane Sonko, en aan de brutaliteit die ermee gepaard ging. Hij is van mening dat de twee mannen de verwachtingen die waren gewekt door de 54% winst in de eerste ronde in 2024 niet hebben begrepen. Hij wijst erop dat het land herhaaldelijk zijn soevereine kredietwaardering heeft zien dalen, terwijl de groei, die werd gehoopt nabij 7%, zelfs 10% met gas en olie, rond de 2% blijft hangen. Een goedgekeurd budget zou, zo voegt hij toe, de hervatting van afspraken met het IMF kunnen hervatten en lucht geven aan de overheidsfinanciën.

Om uit de crisis te komen, vraagt hij dat de staatshoofd met Ousmane Sonko spreekt, maar ook met de andere verantwoordelijken van instellingen, en dat de Nationale Vergadering stopt met wat hij omschrijft als een insurrectionele houding. Hij roept de leiders op zich te laten inspireren door de politieke geschiedenis van het land, met verwijzingen naar de spanningen van 1988-1989 tussen Abdou Diouf en Abdoulaye Wade, of naar de gevangenneming van Idrissa Seck, die telkens door dialoog werden opgelost. Hij suggereert dat de grote kaliefen een bemiddelende rol kunnen spelen.

Hij pleit ook voor regulering van het publieke domein en van sociale netwerken, waar beledigingen zelfs intellectuelen en religieuze leiders raken. Hij legt de schuld bij algoritmes die burgers polariseren en gevangen houden in confrontaties. Ten slotte roept hij op tot meer transparantie, ethiek en soberheid in de levensstijl van de staat, nu het leven duur is voor de Senegalese bevolking.

Alioune Tine meent dat de politieke klasse momenteel in volle herconfiguratie verkeert, in een klimaat van onzekerheid dat weinig bevorderlijk is voor democratie. Volgens hem kunnen verkiezingen zowel een oplossing als een probleem vormen: zonder voorafgaand overleg loopt het land het risico na de verkiezingen opnieuw onbestuurbaar te zijn. Hij pleit voor een brede consultatie, die door de minister van Binnenlandse Zaken zou kunnen worden opgestart, en voor een toespraak van de president als ‘vader van het land’ die de hand reikt naar iedereen. Hij oordeelt dat de oproepen tot dialoog tot nu toe, ook door premier Amadou Al Aminou Lo en de voorzitter van de Commissie Financiën, aan beide kanten ontbraken aan oprechtheid.

Hij waarschuwt voor een desillusie die de bevolking te pakken krijgt en stelt dat de verantwoordelijkheid van president Faye en Ousmane Sonko volledig op het spel staat.

Nadia Vermeer

Nadia Vermeer

Ik ben Nadia Vermeer, adjunct-hoofdredacteur bij AfrikaNieuws. Mijn passie voor journalistiek is ontstaan uit de drang om verhalen te vertellen die verder gaan dan cijfers en feiten, en de mensen en context achter het nieuws te laten zien. Bij AfrikaNieuws wil ik bijdragen aan een eerlijker, rijker en menselijker beeld van Afrika, in de taal van onze lezers.