— Terwijl het conflict in zijn 61e dag terechtkomt, stelt de medeoprichter van Drop Site News dat Teheran nu zijn eigen voorwaarden oplegt, terwijl de regering-Trump vastloopt.
De onderhandelingen tussen Washington en Teheran om de oorlog te beëindigen liggen stil, maar in tegenstelling tot het dominante narratief in westerse media bevindt juist de Trump-regering zich in totale chaos, en niet het Iraanse regime. Dit is de thèse die Jeremy Scahill, medeoprichter van Drop Site News, verdedigt in een interview met Democracy Now.
“Verre van in wanorde te verkeren zoals Trump en zijn mediavolk hebben geschetst, verkeert de Trump-administratie in een staat van totale chaos en zenuwinspanningen”, legt de onderzoeksjournalist uit. Volgens Iraanse bronnen weigert Teheran categorisch om de Amerikaanse emissarissen te ontmoeten – of het nu gaat om vice-president JD Vance, Jared Kushner of Steve Witkoff – en voert het zijn eigen diplomatieke tournee uit om zijn voorwaarden vast te stellen.
De Iraanse minister van Buitenlandse Zaken Abbas Araghchi reisde zo naar Pakistan, Oman en Rusland, waar hij de president Vladimir Poetin in Sint-Petersburg ontmoette. Het Iraanse standpunt is duidelijk: eerst de opheffing van de Amerikaanse maritieme blokkade in de Straat van Hormuz, daarna onderhandelingen over de heropening van het handelsverkeer door de Straat, en pas daarna terug naar de nucleaire onderhandelingen.
“De drie M’s”: de strategie van Iran tegenover Trump
Jeremy Scahill onthult dat de Iraniërs menen te bezitten wat zij noemen “de drie M’s”: munitie, markten en midterms (halve termijnverkiezingen in de Verenigde Staten). “Ze denken dat ze de defensieve capaciteiten van de Verenigde Staten in de Perzische Golf op ongekende wijze hebben aangetast. Ze hebben de ontruiming van 13 Amerikaanse militaire bases afgedwongen”, aldus hij.
De journalist voegt eraan toe dat de Iraanse strijdkrachten kostbare vroege-waarschuwingsradarsystemen hebben vernietigd en talloze Amerikaanse vliegtuigen hebben beschadigd, een informatie die nog slechts net begint door te dringen. Geconfronteerd met de asymmetrische positie van Iran in de Straat van Hormuz, zijn de Verenigde Staten “niet in staat Iran het hoofd te bieden,” aldus Scahill.
Wat de onderhandelingen betreft, vervolgt hij, voert hij kritiek aan op een “totale propagandaverhaalconstructie” die door bijna alle westerse media wordt herhaald. “Wat er werkelijk gebeurt heeft niets te maken met dat beeld. Wat Iran heeft gedaan, is Pakistan inlichten, omdat het land momenteel de bemiddelaar is”, verduidelijkt hij.
Een politieke crisis voor Trump, een historisch precedent
Defensieminister Pete Hegseth heeft Iran aangespoord om “significant en verifieerbaar” af te zien van zijn nucleaire programma, anders zal het regime “zijn fragiele economie onder de ongenadige druk van de Amerikaanse macht zien instorten”. Maar volgens Scahill werkt die druk precies niet.
“De markten dalen momenteel in vrije val. Ongeacht wat Trump doet, het zal niet beter worden. Als hij weer gaat bombarderen op Iran, zeggen zij dat ze de olie-infrastructuur van de Perzische Golf zullen raken,” waarschuwt de journalist. Iran dreigt ook de onderzeese kabels te snijden, wat “het handelsverkeer en Internet enorm zou verstoren.”
Zelfs de Duitse kanselier Friedrich Merz, die toch dicht bij Trump staat, verklaarde maandag dat de Amerikaanse regering “uitgedaagd en vernederd” werd door Iran. “Het feit dat zelfs de poedelachtige figuren van de Verenigde Staten zoals Friedrich Merz dit openlijk uitspreken, is een sterk teken dat het spel voorbij is”, verklaart Scahill.
Het Iraanse Rode Kruis en Rode Halve Maan heeft zaterdag bekendgemaakt bewijzen te hebben ingediend bij het Internationaal Strafhof die oorlogsmisdaden van de Verenigde Staten en Israël documenteren, en het aantal civiele bouwwerken dat in Iran is gebombardeerd, schat men op meer dan 132.000. Ondanks deze verwoesting benadrukt Jeremy Scahill dat “er geen historisch precedent bestaat” van een land wiens leiders zijn vermoord en dat vervolgens vergeldingsacties heeft uitgevoerd die “s werelds grootste macht tot impasse hebben gebracht”.
