Het Théodore Monod-museum van het Institut fondamental d’Afrique noire verwelkomt een tentoonstelling van vijftien Afrikaanse beeldende kunstenaars die, via een emotionele cartografie, proberen hun gevoelens over het continent, hun strijd en hun kijk op de geschiedenis uit te drukken.
Dergelijke deelnemers komen onder meer uit Senegal, Ivoorkust, Burkina Faso, Togo, Rwanda, Benin, de DR Congo, Gabon en Zimbabwe; ze wonen in Afrika of maken deel uit van de diaspora en opereren allemaal in de hedendaagse kunst, zonder te worden beperkt door het etiket ‘Afrika’.
“Iedereen heeft zijn eigen meningen en strijdbeelden, zo wordt gezegd, of het nu gaat om de beeldvorming en de positie van de vrouw, ecologie, of de blik naar zichzelf, naar anderen, naar de geschiedenis, kortom een heleboel problematieken,” verklaarde de commissaris Michèle Desmottes, toevoegend dat deze reizende tentoonstelling wordt ondersteund door de luchtvaartmaatschappij Brussels Airlines.
“Het is een echt belangrijke dialoog tussen de kunstenaars, maar ieder met zijn eigen visies, zijn strijd en de problematieken die zij willen benadrukken,” benadrukte zij.
“Het is geen tentoonstelling die Afrika zal vertegenwoordigen. Het gaat eerder om kunstenaars die wat afstand nemen; het gaat eigenlijk om bijna een emotionele cartografie van Afrika, dit continent van circulatie, menging en deling,” legde de commissaris Belgische nogmaals uit.
Schilderijen met gemengde technieken, wandtapijten, foto’s, installaties, onder andere, vormen samen de tentoonstelling tot en met 20 september.
De werken die in Dakar, de laatste halte van deze rondreizende expositie voor het terugkeren naar Brussel, worden gepresenteerd, waren eerder te zien in Kinshasa, Abidjan en Yaoundé, aldus men.
Bezoekers kunnen zo de doeken van de Senegalees Amadou Camara Guèye bekijken, opgebouwd uit opeenvolgende planlagen, die een werkelijk kaleidoscoop van het sociale leven bieden met deze gefragmenteerde architecturen en drukkende menigten.
In zijn werk getiteld “Waahu” (haasten in het Wolof), roept Camara de dagelijkse realiteit van Afrika en Senegal op en verwijst hij naar een wereld van haast; “niets wacht vandaag”, klinkt het.
Volgens hem lijkt het continent achter te blijven in deze haast, toevoegend: “Afrika, inclusief Senegal, moet wakker worden om het tempo van de wereld bij te houden.”
De Senegalees Mansour Ciss Kanakassy presenteert zijn jeugdfoto’s, zijn installatie over “Déberlinisation 2” en de vlag van de Verenigde Staten van Afrika, een werk ontworpen om “de geschiedenis van Afrika te herdenken”, met name het notion van soevereiniteit door de creatie van zijn eigen munt “de Afro”.
Wat betreft de Afro-Amerikaanse kunstenaar Ayana V. Jackson, die woont en werkt tussen Zuid-Afrika en de Verenigde Staten, ondergraven haar ontmantelde beelden stereotypen en belichten de mechanismen van dominantie verbonden aan ras en gender. In de getoonde werken zet zij zichzelf in scène om de geërfde codes te ondermijnen.
Volgens Mostapha Romli, directeur van de Ifitry-residentie, zijn alle tentoongestelde werken hier gemaakt in deze onderzoeksplek voor onderzoek, experimenten en delen, gelegen nabij Essaouira, Marokko.
“Deze tentoonstelling getuigt van een Afrika die creëert, doorgeeft en uitstraalt,” aldus Romli.
