Het heeft vijf verhoor aangeduurd voordat de verdachte van de aanslag in Trappes, in de Yvelines, zich bekend maakte: zijn doelwitten waren niet willekeurig gekozen. Volgens een onderzoek dat op 11 november 2026 in Le Monde verscheen, ondertekend door Jérémie Pham-Lê en Soren Seelow, heeft Kevin Tessier, 39 jaar, uiteindelijk toegegeven dat hij personen selecteerde op basis van hun huidskleur en religie, nadat hij eerst had geprobeerd sporen te verdoezelen.
Op 23 oktober, tussen Trappes en La Verrière, voerde een gewapende man in twintig minuten en over acht kilometer een reeks aanvallen met een automatische wapen uit. Pengo Bossio Wangi, 26 jaar, kwam om het leven doordat hij door 21 kogels werd geraakt. Zeven personen raakten gewond. Volgens het verslag dat de verdachte aan de onderzoekers gaf, zoals gerapporteerd door Le Monde, waren zijn opeenvolgende doelwitten een zwarte man die alleen liep, klanten van een pompstation, twee zwarte mannen in een bestelwagen en een zwarte meisje met een sluier. Deze laatste bleek in werkelijkheid een meisje van 11 jaar oud te zijn, dat intussen in betere toestand verkeert. Een andere gewonde, Samba Coulibaly, ligt in ernstige toestand nog in het ziekenhuis.
Ondervraagd over zijn keuze voor Trappes, vertelde de verdachte dat hij in de stad een toevluchtsoord voor islamisten zag. Hij zou eerst voor de moskee hebben gestaan voordat hij begon te schieten, zo verzekert hij. De onderzoekers schatten dat hij minstens 128 patronen heeft afgevuurd.
Tijdens vier dagen van voorarrest ontweek de verdachte aanvankelijk: luid gelach, absurde verklaringen, weigering om te antwoorden. Twee incidenten leidden tot zijn overplaatsing naar Hôtel-Dieu in Parijs voor een eerste psychiatrische beoordeling, voorafgaand aan een observatieperiode. Twee nye deskundigen oordeelden vervolgens dat hij geen tekenen vertoonde van delirante activiteit die een gedwongen ziekenhuisopname rechtvaardigen, met verwijzing naar een « emotionele kilte » en persoonlijkheidsstoornissen.
Bij de hervatting van zijn voorarrest beschreef hij zijn traject, en op de avond van 27 oktober erkende hij de racistische dimensie van zijn daad. Hij stelde dat hij zijn doelwitten koos op basis van hun « etniciteit » of hun religie, weigerde als terrorist te worden bestempeld en zei geen berouw te voelen. Op donderdag 29 oktober werd hij in verdenking gesteld voor moord en poging tot moord in verband met een terroristisch initiatief, met de verzwarende omstandigheid van een motief gerelateerd aan vermeende afkomst, een etnische groep, een natie of een religie.
Verscheidene getuigenissen die door de onderzoekers zijn verzameld, beschrijven volgens Le Monde een lange tijd heersende vijandigheid. Een van zijn broers verklaarde dat hij « zwarte en Arabieren niet mocht ». Een collega verwees naar een « racistische haat ». Een andere naaste bevestigde dat deze uitspraken zo’n vijf jaar duurden en uitsluitend gericht waren tegen zwarte en Arabische mensen. De verdachte had ook drie dagen voor de aanslag een zwarte man geslagen en met traangas bespoten tijdens een ruzie bij een tankstation. Daarover zou hij nog diezelfde dag verhoord worden.
De onderzoeken tonen een voorbereiding die al geruime tijd ver teruggaat. Begin september kocht hij via internet accessoires voor zijn wapen. Twee dagen voor de feiten sloot hij zijn accounts op sociale netwerken, verkocht hij zijn computer en verstopte hij zijn telefoon, die teruggevonden werd in een veld. Zijn appartement werd aangetroffen als een val met gasflessen. Het analyseren van zijn apparaten kan mogelijk helpen verklaren wanneer en waarom hij tot actie overging.
Volgens de advocaten van de slachtoffers had zo’n profiel eerder opgespoord moeten worden. Me Yassine Bouzrou, die vijf slachtoffers bijstaat, stelt op basis van berichtgeving van de avondkrant Le Monde dat het strafrechtelijk antiterreurbeleid bijna uitsluitend gericht is op islamistische profielen, terwijl de dreiging van ultrarechts als minder ernstig wordt behandeld. Me Zineb Alami, advocate van een deel van de familie van Pengo Bossio Wangi, vraagt zich af waar de tekortkomingen van de gespecialiseerde diensten liggen bij een voorbereiding die over een lange periode strekt. De advocaten van de verdachte wilden niet reageren. Alleen psychiatrische expertises kunnen de vraag naar zijn strafrechtelijke aansprakelijkheid beantwoorden.
