In een artikel gepubliceerd op 17 november 2025 analyseert de journalist Pascal Airault van L’Opinion de achtergronden van de crisis die het Senegalese bestuur teistert. Volgens een waarnemer van het politieke spel, geïnterviewd door de Franse krant, zou de echte strijd zich elders afspelen. “Meer dan de kwestie rond de vervanging van Aïda Mbodj speelt zich op de achtergrond de strijd om de presidentsverkiezingen van 2029 af,” zou deze waarnemer verklaren. Die vroege anticipatie van de verkiezingsdatum zou tot spanningen leiden die eerder dan verwacht optreden.
De situatie zou des te gespannener zijn doordat Ousmane Sonko nog steeds onverkiesbaar zou zijn wegens een veroordeling voor smaad, wat hem in november 2023 had gedwongen de kandidatuur van Diomaye Faye te steunen. Volgens de waarnemer die aan L’Opinion werd geciteerd, “zou de chef de l’État discreet om het advies van het Conseil constitutionnel hebben gevraagd om te weten of degene die hem tot koning heeft gemaakt nog steeds onverkiesbaar is.” De constitutionele rechters zouden Sonko’s onverkiesbaarheid hebben bevestigd. “Maar hij heeft dit vernomen en koestert een diepe amertume,” zou de waarnemer verder hebben gezegd.
Deze onthulling zou verklaren waarom de sfeer tussen de twee mannen verslechterd is, wat volgens Pascal Airault de institutionele stabiliteit van het land in gevaar brengt.
Geconfronteerd met de ernst van de situatie zouden invloedrijke figuren trachten in te grijpen om een institutionele breuk te voorkomen. L’Opinion meldt dat men “aan de architect Pierre Goudiaby Atepa, aan de zakenvrouw Anta Babacar Ngom, of aan de intellectueel Alioune Tine – die oproept om de kwestie van Sonko’s eligibiliteit te verhelderen – de rol van bemiddelaars toewijst om een institutionele crisis te voorkomen”.
Deze bemiddelingsinspanningen zouden gericht zijn op te voorkomen dat Senegal een crisis meemaakt zoals die van 1962, toen Léopold Sédar Senghor en Mamadou Dia, twee kameraden in de strijd voor onafhankelijkheid, zich in de uitoefening van de macht tegen elkaar keerden. Die historische crisis eindigde met de arrestatie en veroordeling van Mamadou Dia, beschuldigd van een poging tot staatsgreep.
Deze “oorlog van tevoren” baart vooral zorgen bij bedrijfsleiders en investeerders, merkt Pascal Airault op. De fragiele economische context van Senegal, gekenmerkt door een schuld die nu 132% van het bbp bedraagt, maakt de noodzaak van politieke stabiliteit aan de top van de staat des te urgenter.
