Enkele weken na de breuk met de Federatie van Mali moest Senegal een echte institutionele realiteit geven aan zijn onafhankelijkheid. In een artikel dat op 17 september 2026 werd gepubliceerd, herinnert de RTS aan de oprichting van de eerste regering van de onafhankelijke republiek, geleid door Mamadou Dia.
De RTS benadrukt evenwel dat de juridische geboorte van deze regering teruggaat naar 7 september 1960, met de benoeming van Mamadou Dia tot Premierminister en de benoeming van de leden van de regering. De verdeling van ministeriële bevoegdheden werd vervolgens aangepast op 9 september, vóór de officiële publicatie van deze verschillende handelingen in de Journal officiel op 17 september.
Deze regeringsformatie is het eindpunt van een institutioneel proces dat jaren eerder was ingezet. In 1957, binnen het kader van de Defferre-raamwet, behaalde Senegal een grotere autonomie met de oprichting van een Conseil de gouvernement, waarin Mamadou Dia reeds de functie van vice-president bekleedde. In 1959 nam Senegal vervolgens deel aan de oprichting van de Fédération du Mali, samen met het Franse Soedan.
De federale ervaring eindigde brutaal in augustus 1960. Op 20 augustus beëindigde Senegal zijn deelname aan de Fédération en proclameerde het zijn onafhankelijkheid. Op 26 augustus werd een nieuwe Grondwet aangenomen, met Léopold Sédar Senghor als president van de Republiek en Mamadou Dia als Premierminister.
De regering die in september werd gevormd, bracht diverse persoonlijkheden samen die reeds actief waren tijdens de periode van autonomie of binnen de Fédération du Mali. Doudou Thiam kreeg Buitenlandse Zaken, Valdiodio Ndiaye kreeg Binnenlandse Zaken, Gabriel d’Arboussier kreeg Justitie en André Peytavin Financiën. Andere portefeuilles betroffen met name onderwijs, agrarische economie, openbare werken, gezondheid, vervoer, de opleiding van kaderpersoneel en informatie.
Volgens de RTS weerspiegelt deze samenstelling de prioriteiten van de jonge staat: haar financiën structureren, de landbouw en de infrastructuur ontwikkelen, het benodigde kaderpersoneel voor de nationale administratie opleiden en eigen diplomatieke en institutionele instrumenten opbouwen. Het toont ook aan dat onafhankelijkheid niet betekent dat er een volledige breuk is met het personeel uit de voorgaande periode; verschillende functionarissen kregen nieuwe functies binnen een nu soevereine staat.
De RTS benadrukt dat dit eerste institutionele stelsel snel zou worden omgevormd. De verschillen tussen Senghor en Dia leidden tot de politieke crisis van december 1962 en tot een herorganisatie van het regime met de Grondwet van 1963, die de macht van de president van de Republiek zou versterken. De regering van september 1960 verschijnt aldus als het beginpunt van de institutionele opbouw van het onafhankelijke Senegal.
