Als het complot tegen president Bola Tinubu verijdeld is, reikt de schokgolf die daarvan uitgaat veel verder dan Abuja. Voor Bloomberg laat het feit dat militairen het aandurfden om de grootste macht van het continent aan te tasten zien hoe alarmerend het fenomeen van staatsgrepen in de regio is.
Het signaal strekt zich uit voorbij Nigeria. Deze week onthulden de autoriteiten dat een groep officieren had beraamd om president Bola Tinubu in oktober vorig jaar af te zetten, waardoor een grimmige realiteit aan het licht kwam. Voor Bloomberg ligt de belangrijkste les van dit hoofdstuk minder in wat er is misgelopen dan in de durf waarmee het is geprobeerd: het feit dat een groep soldaten zich « sterk genoeg voelde om het leiderschap van de meest bevolkte natie van Afrika » te bestrijden, vormt op zichzelf een slecht voorteken voor de democratische toekomst van het continent.
Deze poging tot staatsgreep maakt deel uit van een verstoorde regionale cyclus, waarin de staatsgrepen die de afgelopen vijf jaar succesvol zijn geweest imitators in de buurt lijken aan te moedigen, merkt Nduka Orjinmo voor de Amerikaanse media op. Het bewijs door het voorbeeld: sinds het Nigeriaanse incident van oktober heeft de regio al een andere poging tot machtsgreep gekend in Benin en een geslaagde staatsgreep in Guinee-Bissau, wat bevestigt dat de «riem van staatsgrepen» zich gevaarlijk blijft uitbreiden in West-Afrika.
De vergelijking met de jaren zestig en zeventig is treffend. Net als tijdens de tijd van de onafhankelijkheid rechtvaardigen de nieuwkomers hun acties met hetzelfde handboek: beschuldigingen van wijdverbreide corruptie, gebrek aan economische vooruitgang en twijfelachtige verkiezingen. Een explosief mengsel dat sterke weerklank vindt bij een jeugd die verveeld en gefrustreerd is.
Toch komt het gevaar in Abuja uit het hart van het veiligheidsapparaat. Zestien officieren, waaronder een brigadegeneraal en een kolonel, zijn gearresteerd voor deze samenzwering die in een intern rapport werd aangemerkt als een «duidelijke en onmiddellijke dreiging». Ver weg van grote revolutionaire idealen blijkt uit het onderzoek dat de poging is voortgekomen uit «onvrede over gebrek aan vooruitgang in de carrière» van degenen die zich niet verder konden ontwikkelen. Een corporatieve motivering die, paradoxaal genoeg, de dreiging nog onvoorspelbaarder maakt: als carrièrediscriminatie bijna dertig jaar civiel bestuur in Afrika’s grootste economie kan bedreigen, dan is geen macht werkelijk veilig.
