Geboren in Dagana, in het noorden van Senegal, aan de grens tussen de historische koninkrijken Walo en Fouta, groeit Amadou Elimane Kane op als polyglot die van jongs af aan Wolof en Poular spreekt, volgens wat hij vertelde in een interview met Medi1TV Afrique. Hij beschrijft een geografie die hij zelf als een ‘gedicht’ beschouwt, gekenmerkt door moerassen, trekvogels en een natuur die hij heeft ervaren in verwondering.
Uit een grote familie groeit hij op onder het gezag van een vader die als gevechtsvlieger bij het Franse leger diende, bekend om zijn strengheid, en een moeder die thuisblijft en hem het oog voor detail bijbrengt. Het is ook in deze periode dat hij de koranschool begint, op drie jaar en zes maanden oud, nog voordat hij naar de gewone school gaat.
Jarenlang bleef hij stil over zijn visuele handicap. De schrijver geeft toe dat hij vier keer harder heeft moeten werken dan zijn klasgenoten om een handicap te compenseren die door zijn schoolomgeving werd genegeerd, tot het punt dat men hem ten onrechte als een leerling in moeilijkheden zag. Een deel van zijn vastberadenheid dankt hij aan een bijzonder strenge leraar, die hem telkens met zijn oudere broer vergeleek, die uitblonk in wiskunde. Een ervaring die hij presenteert als een indirecte trigger voor zijn betrokkenheid bij educatieve vraagstukken.
Van deze gevoeligheid, vermengd met een reflectie op oraliteit en het Afrikaanse historische erfgoed, is de Ubuntu-benadering geboren. Amadou Elimane Kane zegt zich vooral te hebben gebaseerd op het eerste artikel van het Mandé-handvest, volgens hetwelk geen enkel leven superieur is aan een ander, om een pedagogisch paradigma op te bouwen dat de competitie op school afwijst ten gunste van een evenwicht tussen het individuele en het collectieve.
Na een begin als invaller-leraar aan de École normale de Sèvres richt hij vervolgens het Pan-Afrikaanse Culturele Onderzoeksinstituut op, evenals de uitgeverij Lettres de Renaissance, met de uitgesproken ambitie om het Afrikaanse verhaal ‘door Afrikanen zelf en voor Afrikanen’ te dragen.
Tot de personen die hij noemt als bepalend in zijn loopbaan behoren de dichter Aimé Césaire, ontmoet in Martinique, evenals verschillende Franse pedagogische adviseurs die hem hebben begeleid bij de erkenning van zijn onderzoekswerk vanaf 2014. Een nieuw werk, Overdragen door Ubuntu-pedagogie, moet in het najaar verschijnen. Hij werd onderscheiden met diverse prijzen, waaronder een speciale vermelding bij de Fetkann Maryse Condé-prijs en de Prijs Denker van de Soevereiniteit; hij vat zijn aanpak samen in een oproep tot gastvrijheid, vrijgevigheid en delen, die hij expliciet afzet tegen een winstgedreven logica.
