Afrika produceert steeds meer miljonairs. Maar het lukt niet om ze te behouden. Dit centrale paradox analyseert Yinka Adegoke, hoofdredacteur van Semafor Africa, in een column gepubliceerd op 8 juni 2026, gebaseerd op twee aparte rapporten: het Capgemini-rapport over wereldwijde rijkdom en het Standard Bank-rapport over de grote Afrikaanse vermogens.
Volgens het Capgemini-rapport, geciteerd door Semafor, groeit de welvarende klasse in Afrika sneller dan die in de Perzische Golf, aangejaagd door stijgende grondstoffenprijzen en de vitaliteit van privaat ondernemerschap. Marokko profileert zich als continentale kampioen met een groei van het aantal miljonairs van 16,8%, wat wijst op een gediversifieerde economie, een stijging van vastgoedwaarden en een rijpere financiële sector.
Maar deze dynamiek verbergt een grote structurele zwakte. De rijke Afrikanen beschouwen hun landen als terreinen om kapitaal te genereren, niet om het te bewaren. Zodra de winsten zijn gerealiseerd, verschuift de prioriteit naar diversificatie, activa in sterke valuta en offshore-beleggingen. Alan Wellburn, hoofd vermogensbeheer bij Standard Bank, nuanceert echter de interpretatie: deze kapitaalstromen naar het buitenland « zijn niet per se een teken van pessimisme over de Afrikaanse vooruitzichten », maar « weerspiegelen een zoektocht naar stabiliteit, liquiditeit en kansen die op veel binnenlandse markten nog schaars zijn ».
Het Standard Bank-rapport, gebaseerd op interviews met grote Afrikaanse vermogens en hun adviseurs, onthult een bijzonder profiel: deze individuen zijn in overgrote meerderheid autodidacten, die hun vermogen hebben opgebouwd in volatiele omgevingen, met gebrekkige infrastructuur en beperkte toegang tot financiering. Deze ervaring vormt een mentaliteit die meer gericht is op het beschermen van rijkdom dan op het laten groeien ervan.
Volgens Adegoke is de conclusie duidelijk: « Het produceren van meer miljonairs is een teken van economische dynamiek. De uitdaging is hen te overtuigen meer kapitaal in eigen land te houden; dat is de belangrijkste test. » Een hoofdeconoom van Henley & Partners, aangehaald in de marge van de analyse, specificeert de voorwaarden voor deze wending: er zullen aantrekkelijke rendementen op lokale investeringen nodig zijn, maar ook financiële diensten en een kwaliteitsvolle leefinfrastructuur zodat de grote vermogens « Afrika niet alleen zien als de bron van hun rijkdom, maar als een veilige plek om die te laten groeien ».
De economische groei van Afrika heeft in wezen de rijpheid van zijn financiële systemen ingehaald. Het opvullen van dit gat is de komende grens.
