Een pleitcampagne voor de toewijzing van 30% van het Fonds ter ondersteuning van de lokale ontwikkeling (FADL), gevoed door inkomsten uit de exploitatie in de mijnbouwsector, aan vrouwen en meisjes in de mijnstreken, is dinsdag gelanceerd in Darou Khoudoss, een gemeente in het westelijke deel van het departement Tivaouane, op initiatief van een coalitie van maatschappelijke organisaties.
Het Fonds ter ondersteuning van de lokale ontwikkeling (FADL) bestaat uit 0,5% van de inkomsten uit de mijnbouw die aan de lokale overheden wordt teruggegeven. Dertig procent van dit fonds moet ten goede komen aan vrouwen en meisjes.
Oxfam heeft een pleitingsinitiatief gelanceerd genaamd “Campagne 30 %”, om bij te dragen aan de daadwerkelijke uitvoering van deze bepaling. Deze campagne, gedragen onder andere door de organisaties “Publiez ce que vous payez”, Women in Mining en andere organisaties, richt zich op de regio’s Thiès, Fatick, Matam en Kédougou.
Zij heeft als doel vrouwen te laten profiteren van de economische voordelen van de mijnbouw, zodat zij beter kunnen bijdragen aan de ontwikkeling van hun gebieden.
In dit kader heeft de coalitie overleg gevoerd met institutionele actoren, waaronder het ministerie van Mijnbouw, het Nationale Comité voor Toezicht op het FADL, de Nationale Geologische Dienst en vertegenwoordigers van de Nationale Vergadering, onder wie de vicevoorzitter en de voorzitter van de commissie Energie en Mijnbouw.
Ook de lokale overheden en de bevolking in de mijngebieden worden bij deze inspanning betrokken, die is verankerd in de hervorming van het beheer van de inkomsten uit exploitatieactiviteiten, gestart na het referendum van 2016.
Tijdens een pleit- en dialoogbijeenkomst met meerdere actoren, georganiseerd door Oxfam, noemde de contactpersoon van het FADL bij het ministerie van Mijnbouw, Ousmane Niang, verschillende obstakels die de daadwerkelijke toepassing van dit mechanisme in de Thiès-regio belemmeren.
Hij noemde met name de verschillen over de basis voor de berekening van de bijdragen van de mijnbedrijven, de terughoudendheid van sommige ondernemingen om stortingen aan de Schatkist te doen, en het gebrek aan operationele gemeenschapsontwikkelingsplannen (GOP) bij meerdere gemeenten.
Beschouwend dat het systeem “halfslachtig effectief” is, gaf Niang aan dat de protocollen met sommige lokale overheden nog ondertekening vereisten en dat de bijdragen die waren gestort niet de initieel gewenste niveaus in de regio hadden bereikt.
Hij legde uit dat sommige mijnbouwbedrijven hun bijdragen aan het FADL beschouwen als hun verplichtingen op het gebied van maatschappelijk verantwoord ondernemen (MVO), terwijl het fonds juist een specifiek mechanisme is voor de herverdeling van mijnbouwinkomsten ten gunste van de lokale overheden.
De verantwoordelijke benadrukte ook dat toegang tot de middelen van het fonds afhankelijk is van het bestaan van operationele GOP’s, waar veel gemeenten nog geen dergelijke plannen hebben.
De deputée Mbène Faye, voorzitter van het Netwerk van Vrouwenparlementariërs in de Nationale Vergadering, ziet in het initiatief van Oxfam een kader voor parlementsleden om de zorgen en voorstellen van de bevolking in de mijnstreken te verzamelen, met het oog op opname in het wetgevingsproces nu de Mijnbouwcode in wording is.
“Alles wat zonder jullie wordt gedaan, gebeurt tegen jullie”, zei zij, en onderstreepte daarmee de noodzaak om de bevolking te betrekken bij beslissingen over het beheer van de hulpbronnen van hun terreinen.
Verwijzend naar de rol van de Nationale Vergadering in het toezicht op de toepassing van de wetten die zijn aangenomen, merkte de deputée op dat de samenwerking tussen de staat en sommige mijnbouwbedrijven betreffende de betaling van bijdragen voor het FADL beperkt is. Zij riep op tot een betere aanpak van deze kwestie door de nationale vertegenwoordiging.