In het licht van de toenemende spanningen tussen de Uitvoerende macht en de Wetgevende macht slaat de voorzitter van de CDR/Fonk sa Kaddu alarm. Déthié Faye roept het staatshoofd op om gebruik te maken van zijn grondwettelijke prerogatieven om de situatie te de-escaleren en doet een beroep op de vitale krachten van de Natie om de partijdige verdeeldheden te overstijgen, ten gunste van de institutionele stabiliteit en het behoud van democratische verworvenheden.
Déthié Faye trekt aan de alarmbel tegenover de verslechtering van het nationale politieke klimaat. In een tribune gewijd aan de huidige politieke situatie van het land heeft de voorzitter van de CDR/Fonk sa Kaddu zich uitgesproken om de „aanhoudende spanningen binnen het regime dat aan de macht is” en de escalatie van de confrontatie tussen het Uitvoerende en het Wetgevende te signaleren. Hij beschouwt deze situatie als „zorgwekkend” voor de stabiliteit van de instellingen en de geloofwaardigheid van Senegal; hij stelt dat deze spanningen de moeilijkheden weerspiegelen van Pastef om zich aan te passen aan de eisen van het uitoefenen van de macht.
De breuk die volgde op de twee jaren die Ousmane Sonko als premier doorbracht, opende zo een nieuw politiek hoofdstuk, gekenmerkt door institutionele botsingen, interne verdeeldheid en persoonlijke aanvallen. Verwijzend naar wetsvoorstellen die door het Grondwettelijk Hof als strijdig met de Grondwet werden verklaard, de toename van parlementaire onderzoekscommissies en de afwijzing van het ontwerp van een begrotingswijzigingswet, uitte Déthié Faye zijn zorgen over de gevolgen van deze spanningen voor de bevolking, geconfronteerd met de hoge kosten van levensonderhoud, economische moeilijkheden en de dringende verwachtingen op werkgelegenheid.
Aangezien politieke afwegingen de nationale urgentie niet mogen overschaduwen, roept hij de President van de Republiek op om gebruik te maken van zijn constitutionele prerogatieven om de Senegalese burgers gerust te stellen en een einde te maken aan deze escalatie. Hij doet tevens een beroep op de vitale krachten van de Natie om hun meningsverschillen te overbruggen en een echte convergentie te bouwen rond republikeinse waarden. Hij verduidelijkt dat het niet gaat om een alliantie tegen een politiek kamp, maar om een oprechte convergentie die nationale belangen dient ten behoeve van democratie, stabiliteit van de instellingen en sociale samenhang. Daarom pleit hij voor ontkramping van de publieke ruimte, een oprechte dialoog en de prioriteit van het nationale belang boven partijdige belangen.
