Terwijl de voorzitter van de Commissie Financiën van de Nationale Vergadering eist dat het voorstel tot de Initieel Begrotingswet (LFI) 2027 wordt ingetrokken, omdat de afwijzing van de LFR 2026 de aannames voor de opstelling van de begroting 2027 in twijfel trekt, levert het ministerie van Economie, Financiën en Plan een afwijzende reactie. Het wijst op de autonomie van de twee begrotingsprocedures en beschuldigt een obstructieactie die de uitvoering van het economische en financiële beleid van de Staat in gevaar kan brengen.
De gespannen relatie tussen de regering en de Nationale Vergadering rond de behandeling van de begroting 2027 gaat door. In een brief gedateerd 3 november 2026 verzocht de voorzitter van de Commissie Financiën en Budgetcontrole het voorgestelde LFI 2027, dat al aan het parlement was overgebracht, terug te trekken. Volgens hem ondermijnt de afwijzing van de LFR 2026 de aannames die ten grondslag lagen aan de opstelling van de begroting 2027. Hij pleit er, daarom, voor om een nieuw tekstvoorstel voor te leggen dat gebaseerd is op de bepalingen van de LFI 2026.
In een communiqué betwist het ministerie van Economie, Financiën en Plan dit verzoek en wijst op meerdere inconsistenties in de parlementaire aanpak. Het merkt met name op dat de Commissie Financiën op 4 november bijeen zou worden geroepen om het begrotingsvoorstel de volgende dag, donderdag 5 november, om 9.00 uur te behandelen, terwijl haar voorzitter juist om terugtrekking verzoekt. Het ministerie wijst ook op een kwestie betreffende de geldigheid van de convocatie. Het herinnert eraan dat artikel 46 van de organieke wet nr. 2025-11 van 18 augustus 2025, houdende het Reglement van de Nationale Vergadering, voorziet in een termijn van ten minste 48 uur tussen de convocatie en de vergaderingen van de commissie, met uitzonderingen zoals voorzien in de tekst, met name in gevallen van urgentie of voor de behandeling van bepaalde amendementen.
Twee afzonderlijke begrotingsprocedures
Wat de inhoud betreft, meent het ministerie dat de afwijzing van de LFR 2026 geen obstakel vormt voor de voortzetting van de behandeling van de LFI 2027. Ter ondersteuning van zijn standpunt verwijst het naar het precedent van 2025: de LFI 2026 werd op 13 december aangenomen, voordat de tweede LFR 2025 werd goedgekeurd op 30 december van hetzelfde jaar.
Uit dit voorbeeld wil het ministerie aantonen dat de goedkeuring van een initieel begrotingswet niet noodzakelijk afhankelijk is van die van een wijzigingsbegrotingswet. Het voert wel een verschil in context aan: in tegenstelling tot de huidige situatie was de LFR 2025 uiteindelijk wel aangenomen. Het ministerie beschuldigt bovendien van ‘obstructiemanoeuvres’ die volgens hem de sanering van de overheidsfinanciën, de herstart van de economische activiteit, het vereffenen van achterstallige betalingen en de ondersteuning van kwetsbare bevolkingsgroepen kunnen belemmeren. Het verwijst ook naar de toezeggingen gedaan met vakbondsorganisaties in het kader van het Pact van sociale stabiliteit voor inclusieve en duurzame groei. Gepubliceerd op 15 oktober jl., voorziet het ontwerp van de LFI 2027 in inkomsten van 6.012,1 miljard FCFA, een stijging van 2,8%, en uitgaven van 7.363,7 miljard, een daling van 2,9%. Het begrotingstekort wordt geraamd op 4,7% van het bruto binnenlands product (BBP), tegenover 7,6% in 2026.
De behandeling van de begroting 2027 belooft aldus een nieuw hoofdstuk van confrontatie te worden tussen het uitvoerend gezag en de wetgevende macht, in een context van onenigheden over de richting en de procedures voor het beheer van de overheidsfinanciën.
