Het Internationaal Schuldrapport 2026 van de Wereldbank Groep onthult dat de externe schulden van ontwikkelingslanden met 5,5 % zijn gestegen tot een recordbedrag van 9 400 miljard dollar in 2025. Privé-schuldeisers verklaren in grote mate deze stijging. Leningen bij deze partijen zijn sterk toegenomen, terwijl de obligatie-emissies van publieke entiteiten met bijna 35 % zijn gestegen.
Volgens het Internationaal Schuldrapport 2026 van de Wereldbank Groep is de externe schuldenlast van ontwikkelingslanden met 5,5 % gestegen tot een recordbedrag van 9 400 miljard dollar in 2025. Dit is de snelste groei sinds 2021 en bijna viermaal zo hoog als het gemiddelde over de periode 2022–2024. « Hoewel de toegang tot internationale financiering is verbeterd, blijven de kosten hoog, en de zware schuldenlast van de armste landen zou investeringen in menselijk kapitaal onder druk kunnen zetten. Privécrediteurs verklaren in grote mate deze stijging. Leningen bij deze partijen zijn sterk toegenomen, terwijl de obligatie-uitgiften van publieke entiteiten met bijna 35 % zijn gestegen tot hun hoogste niveau in vijf jaar, ten gunste van de heropening van markten voor veel ontwikkelingslanden », aldus een persbericht van de Wereldbank Groep dat gisteren, donderdag 5 november, bij ons werd gepubliceerd.
De externe schuldenlast is nog sneller gegroeid in de meest kwetsbare landen, van 8,1 % tot 1 300 miljard dollar in de landen die in aanmerking komen voor concessionele financiering van de Internationale Ontwikkelingsmaatschappij (IDA) van de Wereldbank Groep. « Het terugkeren van privéleningen naar de landen met een laag en middeninkomen is goed nieuws, maar zij lenen meer, betalen méér en zetten in veel gevallen minder middelen vrij voor langetermijnontwikkeling », benadrukt Haishan Fu, chief statistician van de Wereldbank Groep en directeur van het Departement Ontwikkelingsdata.
Volgens haar betekent verantwoord schuldenbeheer het iedereen, inclusief toekomstige generaties, een kans te geven om te gedijen. Volgens de bron hebben veel overheden nieuwe obligaties uitgegeven om aflopende schulden te herfinancieren, waardoor de terugbetalingsschema’s beter verdeeld zijn zonder het totale schuldbedrag daadwerkelijk te verlagen, en vaak tegen hogere rentetarieven. Ondanks deze kosten blijven de begin-2026-gegevens aangeven dat de vraag naar internationale obligatiefinanciering sterk blijft in lage- en middeninkomenslanden. « Halverwege augustus hadden meer dan 10 landen hun hele jaarvolume aan uitgiften al overschreden, terwijl meerdere anderen weer op de internationale markten terugkeerden. »
In 2025 hadden de IDA-geregistreerde landen een gemiddeld rentetarief van 8,2 % — het hoogste sinds 1989 — op hun nieuwe verplichtingen bij privékrediteurs en 9,4 % op de nieuwe obligaties. De kloof tussen de tarieven die deze landen betalen aan publieke crediteurs en aan de particuliere sector is groter geworden, van 3,4 procentpunt in 2016 tot 5,5 procentpunt in 2025. Ter vergelijking: landen die uitsluitend concessieloze leningen van de International Bank for Reconstruction and Development (IBRD) ontvangen, hebben gemiddeld 5,5 % betaald op hun nieuwe obligaties, tegenover 5,8 % in het voorgaande jaar.
De druk rondom schuldenaflossing en rente blijft aanzienlijk in een omgeving van hoge wereldwijde rentetarieven. De laag- en middeninkomenslanden hebben in 2025 1 400 miljard dollar betaald aan hoofdsommen en rente, een stijging van 1,9 % en de vijfde opeenvolgende jaarlijkse toename. De betalingen aan obligatiehouders bedroegen 363 miljard dollar, deels verklaard door schuldaflossingen en vervroegde aflossingen die werden gefinancierd door nieuwe obligatie-emissies.
Tussen 2022 en 2025 hebben ontwikkelingslanden 436 miljard dollar meer betaald aan schulden dan ze aan nieuwe financiering hebben ontvangen. De trend keerde echter in 2025 terug: langlopende schuldstromen gingen van netto-uitstroom van 118 miljard dollar in 2024 naar netto-instroom van 45 miljard dollar. Valuta–schommelingen hebben ook bijgedragen aan de stijging. Voor de stijging van 303 miljard dollar van de door de staat gedekte publieke schuld is meer dan een kwart toe te schrijven aan de verzwakking van de Amerikaanse dollar, waardoor de waarde in dollars van de schuld uitgedrukt in andere valuta toenam. Voor meerdere van de grootste leners die concessionele financiering ontvangen, hebben deze wisselkoerseffecten het hoofdbedrag van 2025 overschreden, waardoor de gerapporteerde schuld is toegenomen ondanks voortgezet aflossen.
