Mame Mor Séne, een muziekdocent die jarenlang in het buitenland heeft doorgebracht, is van mening dat de Senegalese muziek niet langer die culturele authenticiteit bezit die vroeger haar schoonheid uitmaakte. Voor deze cultuurdraagster die nu in Mbour woont, moeten muzikanten in hun muziek duidelijk hun culturele identiteit naar voren brengen.
De kwestie van academische vluchtelingen verdient bijzondere aandacht in debatten over migratie en opvangbeleid. Dat pleit professor Aly Tandiang, bij de opening van de derde editie van het internationale colloquium over « Academische vluchtelingen en kennis in ballingschap: dialoog Afrika-Europa-Amerika ».
Volgens hem heeft deze editie een bijzonder karakter aangezien ze voor het eerst in Afrika plaatsvindt, na bijeenkomsten in Brazilië en Frankrijk. Een kans om intellectuelen en onderzoekers uit Europa en Latijns-Amerika samen te brengen om hun ervaringen te delen en de realiteiten van academisch ballingschap in verschillende delen van de wereld onder de loep te nemen.
« Het Senegal heeft een lange traditie in het opvangen van academici. Maar dit vraagstuk is nooit werkelijk benaderd vanuit het perspectief van de productie wetenschappelijke kennis over academische vluchtelingen », merkt hij op.
Voor de directeur van het GERME-laboratorium biedt Senegal zo een gelegenheid om zijn ervaring als gastheer te valoriseren en tegelijk een dialoogruimte te openen tussen onderzoekers, universitaire instellingen en diplomatieke actoren die aanwezig zijn op deze bijeenkomst.
Verder dan de wetenschappelijke uitwisselingen benadrukt professor Aly Tandiang de noodzaak om de benaderingen rondom de kwestie van vluchtelingen te vernieuwen. Hij meent dat de analyses vaak op mannen gericht zijn, terwijl vrouwen en kinderen eveneens te maken hebben met situaties van ballingschap en gedwongen verplaatsing.
« Wanneer men spreekt over de vluchtelingenkwestie, denkt men vaak dat het een mannelijk vraagstuk is, terwijl er vrouwen zijn die zich in deze situatie bevinden, maar ook kinderen wiens ouders in deze refugiesituatie leven », zo benadrukte hij.
Deze inclusieve aanpak zou, naar zijn mening, beter moeten toelaten om de sociale en menselijke realiteiten van het exil te vatten, met name de specifieke kwetsbaarheden waaraan vrouwen en kinderen worden blootgesteld.
Voor Aly Tandiang heeft de universiteit dan ook een volwaardige plek in deze reflectie. Als instelling voor productie en overdracht van kennis moet zij bijdragen aan het documenteren van de ervaringen van academische vluchtelingen, maar ook aan het voorstellen van passende antwoorden op de uitdagingen van hun opvang en integratie. Het doel is om wetenschappelijk onderzoek om te vormen tot een hulpmiddel bij besluitvorming en het vergroten van het besef bij de overheden.
