Te Yoff draagt de kust nog altijd de sporen van de hevige regenval van zondag 4 oktober, met name bedekt met algen en plastic zakjes. Aan dit afval voegen zich honderden injectiespuiten die op het zand zijn teruggevonden.
« Wees waakzaam met de kinderen en laat ze hier niet spelen: honderden spuiten zijn op het strand gevonden. » Op het strand van Yoff bekijkt Malibère Gning, afgevaardigde van de wijk Dagoudane, het zand met argwaan. Sinds de hevige regenval van zondag 4 oktober is er iets veranderd aan het landschap. Dinsdag 6 oktober werd door vrijwilligers een opruim- en hygiënedag georganiseerd. Tussen het door de golven achtergelaten zeewier, de plastic zakjes en het afval verschijnen spuiten op sommige plaatsen. Klein, soms half onder het zand ingegraven, vallen ze gemakkelijk tussen het overige vuil op. Het gevaar zit precies daar. In dit deel van de kustlijn, waar kinderen normaal gesproken komen hardlopen, spelen en zwemmen, kan een achtergelaten spuit een onzichtbare valstrik worden.
« Het is gevaarlijk omdat dit voorwerpen zijn die al door zieke mensen zijn gebruikt », waarschuwt Diakka Thiaw, visser sinds 25 jaar. Het volstaat met een blote voet, een hand die in het zand graaft of een kind dat aangetrokken wordt door een glimmend voorwerp om een prik op te lopen. « Wij denken dat deze voorwerpen uit het ziekenhuis Philippe-Maguilen-Senghor komen, dat door de regen is verwoest. En we weten niet wie deze spuiten heeft gebruikt. Je kunt er veel ziekten mee oplopen », vreest Khoulé Mbaye, gepensioneerde visser. Het water heeft een deel van het afval naar de kust verplaatst en is terechtgekomen in de straten en stedelijke gebieden. Aan de kust vormen de algen stapels waartussen flessen, zakjes, verpakkingen en ander afval liggen. De zee lijkt een deel ervan terug te hebben geworpen, maar de aanwezigheid van de spuiten roept een verontrustende vraag op: hoe zijn deze medische afvalstoffen op de kust terechtgekomen?
Afval dat tot aan de kust is meegesleept
Voor de mensen die ter plaatse worden aangetroffen, lijkt de oorsprong minder belangrijk dan het risico. « We zien veel afval na de regen, maar de spuiten is zorgwekkend », getuigt Baye Sène, een inwoner. Hij wijst naar een gebied waar rommel is opgestapeld. « Een kind kan eroverheen lopen zonder het te zien », voegt hij toe. Door de staat van de kustlijn wordt een gewone wandeling een behoedzame tocht. Het afval is niet langer louter een visuele hinder; het vormt een fysieke dreiging. Soukèye Guèye, visverkoopster, zegt haar kinderen te hebben gevraagd niet meer op bepaalde delen van het strand te spelen. « We weten niet waar deze spuiten vandaan komen of wat erin zat. We kiezen liever voor preventie dan genezen », waarschuwt ze. Het probleem gaat verder dan louter netheid. Een gebruikte spuit is een potentieel gevaarlijk afvalstuk. Wanneer het afkomstig is uit medisch gebruik, kan het in contact zijn geweest met bloed of andere biologische vloeistoffen. Een onzorgvuldige omgang kan leiden tot verwondingen en bij prikken is snelle medische behandeling noodzakelijk.
« Wij vragen de Staat en het gemeentebestuur om een grootschalige kustschoonmaak te organiseren, omdat deze kwestie niet lichtweg genomen mag worden. Dit kan een volksgezondheidsprobleem worden », pleit Moussa Fall, een inwoner. In dit landschap verschijnt een andere realiteit: de circulatie van afval. Wat ver van de kust wordt achtergelaten, kan in goten, rioleringsnetwerken of waterlopen terechtkomen voordat het naar de zee wordt gebracht. « De hevige regenval kan zo als versneller fungeren, waardoor afval dat zich over meerdere dagen heeft opgebouwd in enkele uren verplaatst », legt Malibère Gningue uit, voormalig medewerker bij SONAGED. « Wanneer het veel regent, vinden we alles terug op het strand », constateert Samba Ndoye, een van de opruimingsmedewerkers. Volgens hem worden de teams geconfronteerd met afval van verschillende aard. Zo komen plastics, flessen, houten stukken, kleding, verpakkingen en ander vuil door elkaar. « Je moet oppassen bij het oprapen omdat je niet altijd weet wat er in de hoop zit », zucht hij. Voorlopig heerst er een psychose in een gemeente waar het frequente bezoek aan de zee dagelijkse realiteit is.
« Wanneer het veel regent, vinden we alles terug op het strand », constateert Samba Ndoye, een van de opruimingsmedewerkers. Volgens hem worden de teams geconfronteerd met afval van verschillende aard. Zo komen plastics, flessen, houten stukken, kleding, verpakkingen en ander vuil door elkaar. « Je moet opletten bij het oprapen, want je weet niet altijd wat erin zit », zucht hij. Op dit moment heerst er een psychose in een gemeente waar een bezoek aan de zee dagelijkse realiteit is.
