Terwijl Emmanuel Macron in Senegal wordt verwacht voor de Olympische Jeugdspelen, richt Biram Senghor vanuit Diakhao op 1 oktober 2026 een open brief aan de president. De brief werd op 4 oktober gepubliceerd op het blog van Armelle Mabon via Mediapart. Zoon van M’Bap Senghor, die op 1 december 1944 in het kamp Thiaroye werd vermoord, roept de president op tot aandacht voor de ‘onbeleefde pogingen tot vervalsingen die ook in 2026 nog bestaan’.
Biram Senghor baseert zich op een vonnis van de Parijse administratieve rechtbank van 25 maart 2026, waarin, zo schrijft hij, de tekortkomingen van de staat en de onjuiste informatie die aan zijn familie over de dood van zijn vader werd verstrekt, zijn erkend. Het ministerie van Defensie is veroordeeld tot het betalen van 10.000 euro voor moreel nadeel. Hij beweert dat hij niets heeft ontvangen binnen de gestelde termijn. Het ministerie heeft beroep aangetekend, maar het vonnis blijft uitvoerbaar.
In zijn beroep tegen het vonnis van 25 mei 2026 schrijft hij dat het ministerie van mening is dat hij zijn verzoeken tot schadevergoeding uiterlijk op 31 december 2018 had moeten indienen. Hij antwoordt dat hij die verzoeken al in de jaren 1970 had ingediend, daarna eind 1982, en beweert dat ministeriële aantekeningen uit 1983 dit bevestigen.
Wat hem het meest stoort, schrijft Biram Senghor, is de insinuatie van verwarring tussen zijn vader en een andere tirailleur, Bappe Seck N’Gor. De eerste droeg het nummer 32.124, de tweede 15.072. Volgens hem was zijn vader aan zijn moeder en aan zijn oom voorgesteld als ‘niet teruggekeerd’, en zou de administratie vanaf de jaren 1950 hebben geprobeerd het overlijdensakte van de andere aan zijn vader toe te kennen.
Hij merkt op dat de vermelding « Mort pour la France » slechts aan zes tirailleurs is toegekend, en dat in 2024 aan een Senegalese delegatie 35 overlijdensakten zijn overhandigd, zonder die van zijn vader, die nooit is vastgesteld.
Biram Senghor schat dat het aantal doden in de orde van 380 ligt, volgens de raming van cineast Ousmane Sembène, en niet 35 of 70. Hij eist een waardige begrafenis voor de slachtoffers die in gemeenschappelijke graven zijn gegooid, de vrijspraak van de 34 veroordeelden, evenals waarheid, gerechtigheid en herstelbetalingen voor de nakomelingen, « niet talrijk ». Zijn advocaten, zo besluit hij, staan tot de beschikking van de president.
