De openlijke steun die de president uitspreekt voor zijn voorganger bij het hoofd van de VN roept onbegrip op bij de families van slachtoffers van politiële repressie. Het Collectief van families van slachtoffers van Macky Sall noemt het een « malaise » en vraagt Bassirou Diomaye Faye om « de nationale herinnering niet uit te wissen » ten gunste van deze kandidatuur.
Volgens een artikel van RFI gepubliceerd op 25 september 2026, aan het hoofd van het Collectief van families van slachtoffers van Macky Sall, beschuldigt Boubacar Seye een volledige wending van Bassirou Diomaye Faye op deze kwestie, en legt hij uit aan de microfoon van de RFI-correspondente in Dakar, Léa-Lisa Westerhoff, dat « het breukpunt is tussen deze steun en de retoriek die de politieke verandering van 2024 heeft gedragen », wat de slachtoffers raakt.
Drie verenigingen die opkomen voor slachtoffers van politieke geweldplegingen tussen 2021 en 2024 hebben een gezamenlijke verklaring verzonden waarin ze benadrukken dat de internationale beleidskeuzes van Senegal moeten aansluiten bij de naleving van de mensenrechten en de strijd tegen impuniteit, terwijl de slachtoffers blijven wachten op waarheid, gerechtigheid en herstel. Voor Boubacar Seye mag een internationale kandidatuur « de nationale herinnering niet uitwissen ».
Deze reactie komt op het moment dat minstens vier personen de afgelopen dagen in Senegal zijn aangeklaagd voor misdaden tegen de menselijkheid of medeplichtigheid daaraan, wat een primeur is voor feiten gepleegd tijdens de politieke onrust tussen Macky Sall en zijn tegenstrever Ousmane Sonko en tientallen doden heeft geëist.
Bassirou Diomaye Faye, ooit de rechterhand van Sonko en nu president, had echter verklaard aan RFI en France 24: « Wie is er beter dan Macky Sall om de positie van Afrika bij de VN te verdedigen? » Een verklaring die Boubacar Seye moeilijk te rijmen vindt met het recente verleden van het land: « Kunnen we, in naam van de diplomatie, zo snel de bladzijde omslaan van kwesties die nog steeds pijnlijk zijn voor de Senegalese samenleving? », vraagt hij zich af, en voegt daaraan toe dat « het aan de slachtoffers moet worden uitgelegd waarom gisteren van hen werd gevraagd te geloven in een breuk » en waarom men hen vandaag vraagt zo’n rehabilitatie te aanvaarden.
