(—) De voorzitter van de parlementaire fractie van Pastef, Ayib Daffé, eist donderdag 3 september 2026 dat alle lichten komen over de herkomst van de Senegalese publieke schuld en de bijbehorende verantwoordelijkheden die samenhangen met de opeenhoping ervan. Tijdens een persconferentie van de partij onder leiding van Ousmane Sonko vroeg hij tevens aan de regering om de contouren en de gevolgen van de beoogde herstructurering met de crediteuren te verduidelijken.
Deze uitlating volgt op de bekendmaking van een technisch akkoord tussen de regering en het Internationaal Monetair Fonds (IMF) voor een nieuw economisch en financieel programma van 36 maanden, onder de Uitgebreide Kredietfaciliteit (ECF), voor een bedrag van circa 1.243 miljard CFA-frank. Voor Ayib Daffé markeert de intentie van de autoriteiten om een schuldbehandeling te vragen een cruciale wending, aangezien volgens hem de wijziging van de terugbetalingsvoorwaarden past in een logica van herstructurering.
De parlementariër is van mening dat deze nieuwe stap drie fundamentele vragen oplegt: hoe is Senegal in deze situatie terechtgekomen, wie draagt de verantwoordelijkheid en wie zal de kosten van de gekozen oplossing dragen? Hij plaatst bovendien opnieuw de kwestie van de “verborgen schulden” op de voorgrond, omdat de herziene openbare gegevens en de huidige besprekingen over de schulden dit debat niet langer kunnen negeren.
Ayib Daffé baseert zich op de cijfers uit het statistisch bulletin dat in juli 2026 is gepubliceerd, volgens welke de schuld van de publieke sector eind 2024 op 25.583 miljard CFA-frank stond. De schuld van de centrale administratie werd geschat op 23.667 miljard, waarvan 16.094 miljard externe schuld. Voor 2026 tonen de begrotingsdocumenten bovendien een bruto financieringsbehoefte van meer dan 6.075 miljard CFA-frank.
De parlementaire fractie van Pastef vindt dat het bedrag aan schulden de burgers niet voldoende informatie biedt. Hij eist uitleg over de voorwaarden waaronder de verplichtingen zijn aangegaan, welke autoriteiten ze hebben aangegaan, welke procedures zijn gevolgd en waarom sommige verplichtingen van de Staat niet correct in de openbare rekeningen zijn opgenomen.
De Nationale Vergadering moet volgens hem een centrale rol spelen in dit onderzoek naar de waarheid. Hij noemt met name de interpellaties van de regering, hoorzittingen, informatie-opdrachten en, wanneer aan de juridische voorwaarden is voldaan, de parlementaire onderzoekscommissie. De verantwoordelijkheden moeten worden vastgesteld, ook bij fouten in het bestuur, onregelmatigheden of strafbare feiten.
Wat de herstructurering zelf betreft, pleit de parlementarier voor transparantie van de regering. Hij wil vooral weten welke schulden in aanmerking komen, welke crediteuren benaderd zullen worden, welke reële verlichting nagestreefd wordt en welke tegenprestaties van Senegal kunnen worden geëist. Daarnaast moet worden geëvalueerd welke impact de operatie zal hebben op de banken, bedrijven, investeringen, werkgelegenheid en huishoudens.
Ayib Daffé waarschuwt tegen het idee dat een herstructurering op zichzelf het schuldenprobleem duurzaam kan oplossen. Volgens hem kan een dergelijke operatie de overheidsfinanciën ademruimte geven door uitstel van bepaalde vervaldagen of door een lagere schuldenlast, maar dit zal het overmatige schuldenniveau niet noodzakelijk doen verdwijnen. Hij noemt Zambia als voorbeeld.
De parlementariër weigert vooral dat de bevolking het grootste deel van de aanpassing gaat dragen. “De Senegalesen mogen niet tweemaal betalen”, heeft hij benadrukt, en hij verwerpt het scenario waarin huishoudens geconfronteerd worden met hogere belastingen, minder subsidies, minder investeringen of minder sociale uitgaven om de kosten van de herstructurering te absorberen.
Om op de lange termijn uit deze situatie te komen, pleit Pastef voor een inzet die bij de Staat begint: vermindering van onproduktieve uitgaven, rationalisering van het functioneren van de publieke sector en verbetering van de kwaliteit van de uitgaven. Daffé mikt ook op steun voor kleine en middelgrote ondernemingen, op de creatie van banen en op een groei die sterk genoeg is om meer inkomsten te genereren. Hij vat de positie van zijn partij samen in drie eisen: “de waarheid over de schuld”, “de verantwoordelijkheid” en “de bescherming van de Senegalesen” tegen de aangekondigde herstructurering.
