In een artikel dat op 20 augustus 2026 werd gepubliceerd, rapporteert EnQuête+ de voorstellen van de Senegalese minister van Waterbeheer en Sanering, Cheikh Tidiane Dièye, tijdens het Afrikaanse symposium over leiderschap in watervoorziening en sanitaire systemen, gehouden in Kigali, Rwanda. In het artikel werd geen individuele auteur genoemd.
De minister, tevens voorzitter van de Afrikaanse Raad van Ministers van Water (AMCOW), roept Afrikaanse staten op om water en sanitatie te beschouwen als strategische vraagstukken, net zo belangrijk als gezondheid, landbouw, energie of stabiliteit. Hij pleit met name voor een grotere mobilisatie van publieke en private financiering en voor de invoering van innovatieve mechanismen die kunnen voorzien in de behoeften van het continent.
Dièye benadrukt vooral de grensoverschrijdende dimensie van deze hulpbron. Volgens de data die hij aanhaalde, wordt circa 90% van de Afrikaanse oppervlaktewateren gedeeld door meerdere landen en vormt het een bestaansmiddel voor minstens 75% van de continentbewoners. Daarnaast zijn meer dan 40% van de Afrikanen afhankelijk van grensoverschrijdende aquifers, met name in droogtegevoelige regio’s.
Voor de Senegalese minister verplicht deze realiteit ons om voorbij de louter diplomatieke logica te kijken. « Water kent geen grenzen », herinnert hij zich, en hij is van mening dat grensoverschrijdende stroomgebieden moeten uitgroeien tot ruimtes van samenwerking, integratie en welvaart voor allen in plaats van tot centra van concurrentie.
Zijn pleidooi komt op een moment dat Senegal samen met de Verenigde Arabische Emiraten werkt aan de komende Verenigde Naties-conferentie over water, die gepland staat van 8 tot 10 december. Dièye hoopt dat Afrika daar een gemeenschappelijke positie inneemt, gearticuleerd rond universele toegang tot water en sanitatie, financiering, klimaatverandering, infrastructuur en onderlinge samenwerking tussen staten.
« We moeten niet arriveren in Abu Dhabi als een optelsom van Afrikaanse landen. We moeten er als één continent aankomen », zo zei hij, en hij pleitte ervoor dat Afrikaanse staten gezamenlijk hun prioriteiten bepalen en een gezamenlijke strategie voor water ontwikkelen.
