De Verenigde Staten bereiden zich voor om een regeling te verankeren die de toegang tot hun grondgebied aanzienlijk duurder kan maken voor burgers uit vijftig landen, waaronder Senegal. Aanvragers van toeristische- of zakenvisa die onder deze maatregel vallen, zouden een restitueerbare borgsom van 10.000, 15.000 of 20.000 dollars moeten betalen, bedoeld om hen af te schrikken van het overschrijden van de toegestane verblijfsduur.
Newsweek meldt in een artikel van 1 augustus 2026, geschreven door Jordan King, dat de Amerikaanse administratie voornemens is dit mechanisme, ooit gestart als proef in augustus 2025, permanent te maken. Het ministerie van Buitenlandse Zaken schat, volgens een concept van kennisgeving dat vrijdag is gepubliceerd, dat het proefjaar voldoende gegevens heeft opgeleverd om de borgsom als effectief instrument te beschouwen ter bevordering van naleving van de verblijfsvoorwaarden.
Het mechanisme voorziet in drie niveaus van borg. Consulaire ambtenaren zouden doorgaans het bedrag vaststellen op 15.000 dollars, met de mogelijkheid dit terug te brengen tot 10.000 dollars wanneer de aanvrager niet over de middelen beschikt om het standaardbedrag te betalen, maar wel in staat is om zijn reis te bekostigen. Omgekeerd kan de borg oplopen tot 20.000 dollars wanneer de omstandigheden van het dossier, met name de banden van de aanvrager met de Verenigde Staten, als risicovol voor een overschrijding van de verblijfsduur worden beschouwd.
Het bedrag wordt echter niet automatisch bepaald door de nationaliteit van de aanvrager. Consulaire ambtenaren kunnen onder meer rekening houden met het doel van de reis, de beroepssituatie, de inkomsten, de vaardigheden en het opleidingsniveau van de aanvrager. De borgsom wordt terugbetaald als aan de visumvoorwaarden is voldaan en de reiziger de Verenigde Staten verlaat binnen de toegestane termijn.
Het systeem vormt een verhoging ten opzichte van het proefprogramma, dat borgsommen van 5.000, 10.000 of 15.000 dollars voorzag. Het ministerie van Buitenlandse Zaken rechtvaardigt dit beleid met statistieken over verblijfsoverschrijdingen. Burgers van de vijftig betrokken landen registreerden 45.488 overschrijdingen in het begrotingsjaar 2024, volgens gegevens die worden genoemd in de concept-notificatie.
Deze maatregel heeft directe gevolgen voor Senegal. Het land staat expliciet op de lijst van de vijftig landen waarvan de burgers onder deze verplichting kunnen vallen bij het aanvragen van een Amerikaans visum. De lijst omvat ook meerdere andere Afrikaanse landen, waaronder Algerije, Angola, Benin, Botswana, Burundi, Kaapverdië, Ivoorkust, Djibouti, Ethiopië, Gabon, Gambia, Guinee, Guinee-Bissau, Lesotho, Malawi, Mauritanië, Mauritius, Mozambique, Namibië, Nigeria, Sao Tomé en Principe, Seychellen, Tanzania, Togo, Tunesië, Oeganda, Zambia en Zimbabwe.
De maatregel geldt voor personen die reizen met een paspoort uitgegeven door een van de betrokken landen, ongeacht waar zij hun visumaanvraag indienen. Het ministerie behoudt bovendien de mogelijkheid om de lijst in de loop der tijd te wijzigen. Een nieuw aangewezen land moet in beginsel minstens 15 dagen van tevoren worden meegedeeld, terwijl een verwijdering uit de lijst onmiddellijk kan ingaan.
Volgens de cijfers die Newsweek citeert, hebben de effecten van het proefprogramma al een significante impact gehad op de reizigersstromen. De uitgifte van visa aan burgers van de betrokken landen daalde met 83% ten opzichte van dezelfde periode van het voorgaande jaar, een daling die het ministerie mede toeschrijft aan het feit dat duizenden in aanmerking komende aanvragers het vereiste borgbedrag niet konden betalen of dit niet wilden doen.
Voor de Senegalese onderdanen vormt deze ontwikkeling dus een extra financiële hinder bij het verkrijgen van een Amerikaans visum. De borg blijft echter geen recht op een visum: hij wordt terugbetaald wanneer de reiziger aan de vereisten voldoet en vertrekt uit de Verenigde Staten binnen de toegestane termijn. Het ministerie kan de lijst van betrokken landen bovendien blijven aanpassen, waardoor dit mechanisme een evolutief instrument blijft binnen het Amerikaanse immigratiebeleid.
