Ter gelegenheid van de viering van de Wereldoceandag heeft CONAPED, gisteren maandag, de Senegalese autoriteiten opgeroepen om afstand te nemen van de huidige praktijken en de governance van de sector te heruitvinden om de duurzaamheid van de visbestanden te waarborgen.
Voor deze editie luidt het thema van de Wereldoceandag: “Robuuste mariene gebieden voor onze blauwe planeet”. Wereldoceandag 2026 krijgt zo een bijzondere resonantie in Senegal.
De Nationale Coördinatie van de Acteurs in de Visserij in Senegal (CONAPED) maakte van deze gelegenheid gebruik om een radicale transformatie van onze relatie met het mariene milieu te eisen. Volgens de organisatie gaat het niet langer om eenvoudige aanpassingen, maar om duurzaamheid, transparantie en wetenschap centraal te plaatsen in het publieke besluitvormingsproces. Ook al beschikt Senegal over belangrijke instrumenten zoals de Beschermde Mariene Gebieden (AMP) en de Beschermde Visserijzones (ZPP), signaleert CONAPED een verontrustend paradox.
In een communiqué klaagt de koepelorganisatie van vissersacteurs aan dat, terwijl de ambachtelijke vissersgemeenschappen aanzienlijke offers hebben gebracht door af te zien van zones die erg productief zijn om het herstel van de voorraden mogelijk te maken, de Staat dit “sociale contract” lijkt te verzwakken. “Vissers kunnen niet blijvend overtuigd worden om uit viszones te stappen […] als tegelijkertijd de overige zones hun productiviteit blijven verliezen door een aanhoudende druk van overbevissing”, waarschuwt de organisatie. De recente invoering van nieuwe industriële trawlers die gericht zijn op fragiele demersale soorten, tegen het wetenschappelijke advies in, wordt ervaren als een schending van dit “sociale contract” dat alle tot nu toe bereikte conservatie-inspanningen ondermijnt. Het argument van voedselzekerheid, vaak aangevoerd door de autoriteiten om de toekenning van nieuwe licenties te rechtvaardigen, wordt door de cijfers scherp weerlegd.
De CONAPED onthult dat het exploiteerbare potentieel dat wordt genoemd voor deze nieuwe licenties slechts 2.900 ton bedraagt, een schrale hoeveelheid vergeleken met een nationaal verbruik van 200.000 ton per jaar. En erger nog: terwijl het land probeert dit kleine tekort op te vullen, exporteert het jaarlijks meer dan 230.000 ton visproducten. Daarnaast heeft de CONAPED de schimmigheid rond deze nieuwe licenties en de identiteit van de betrokken schepen nogmaals aangekaart.
Concreet is CONAPED verbaasd dat de vertrekkende minister een lijst van geautoriseerde schepen heeft gepubliceerd zonder voorafgaandelijk een audit uit te voeren naar de herkomst van deze schepen en de voorwaarden voor het verkrijgen van hun licenties. Daarom eist zij een onafhankelijk en diepgaand onderzoek naar de opheffing van het bevriezen van licenties voor kustdemersale soorten, het behoud van het voorzorgsprincipe en het bevriezen van licenties totdat de wetenschap de duurzaamheid van de hulpbronnen garandeert en er een volledig audit van de Senegalese industriële vloot beschikbaar is.
CONAPED pleit voor de opening van een inclusieve nationale dialoog over de toekomst van de visserij en voor strikte naleving van de wetenschappelijke aanbevelingen, alsook van de engagements uit de Charter voor een duurzame visserij. “Onze relatie met de oceanen opnieuw uitvinden begint bij moedige keuzes”, besluit de organisatie.
Voor de ambachtelijke vissersgemeenschappen biedt Senegal vandaag een historisch kansmoment om uit te groeien tot een model van een verantwoorde blauwe economie in West-Afrika, mits het algemeen belang voorop blijft staan boven particuliere belangen.
