Ze hebben Frankrijk verlaten zonder telefoon en zonder hun dossier. In een kustplaats in Senegal volgen jongeren met een chaotisch parcours een reeks ruptieverblijven, een laatste redmiddel voor jongeren die de samenleving vaak als onherstelbaar beschouwt. In een reportage uitgezonden door Arte kon de zender hun dagelijkse leven vastleggen.
Senegal is hier niet slechts decor. Een groot deel van het programma rust op solidariteitsacties ten voordele van de lokale bevolking. De jongeren bouwen onder meer toiletten, te beginnen met de septische put, om een Senegalese familie in nood te helpen. Volgens Arte zijn deze klussen erop gericht om hen weer « zin en verantwoordelijkheid » te geven.
Een ander deel van hun tijd vindt plaats in de pouponnière van het centrum, waar baby’s wees zijn, of wiens families niet voor hen kunnen zorgen, worden opgevangen. Een vijftienjarig meisje werkte daar al een jaar en nam afscheid van het personeel voordat ze terugkeerde naar haar moeder in Frankrijk. Ze vindt dat zonder dit verblijf haar situatie tot een drama had kunnen leiden.
Bij aankomst worden telefoons in beslag genomen en sigaretten verboden. De dagen bestaan uit afwisselend onderwijs, sport en groepsactiviteiten. Er zijn drie opvoeders per jongere, tegenover ongeveer één voor drie jongeren in Frankrijk. Voor het team betekent breken niet definitief loslaten, maar zich losmaken van slechte gewoonten door het ontdekken van een andere cultuur.
Deze verblijven worden gefinancierd met Franse publieke fondsen.
