Een delegatie van de Parlementaire Vergadering van de Francophonie (APF), geleid door haar Eerste Vice-Voorzitter El Malick Ndiaye en haar Algemene Afgevaardigde Amelia Lakrafi, heeft in New York een reeks consultaties gevoerd om de kandidatuur van de APF voor de status van waarnemer bij de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties voor te bereiden. Deze missie bood ruimte voor uitwisseling met de Internationale Organisatie van de Francophonie (OIF), het VN-ontwikkelingsprogramma (PNUD) en met de vaste vertegenwoordigers van meerdere landen.
In New York hebben de Eerste Vice-Voorzitter van de Parlementaire Vergadering van de Francophonie (APF), El Malick Ndiaye, en de Algemene Afgevaardigde van de APF, Amelia Lakrafi, evenals leden van het Bureau van de organisatie, een reeks consultaties en hoge-ambtelijke werksessies geleid in het kader van de voorbereiding van de kandidatuur van de APF voor het verkrijgen van de status van waarnemer bij de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, meldt het Nationale Parlement in een persbericht dat gisteren, vrijdag 19 juni, werd gepubliceerd. Volgens de bron heeft deze missie gezorgd voor diepgaande uitwisselingen met verschillende institutionele en diplomatieke partners om de aanpak op elkaar af te stemmen, de mobilisatie rondom deze kandidatuur te versterken en de visie van de parlementsfrancophonie binnen het multilaterale systeem te promoten. In dit kader heeft de APF-delegatie onder meer werksessies gehouden met de Internationale Organisatie van de Francophonie (OIF), een essentiële partner bij de promotie van solidariteit, democratie, vrede en samenwerking die de Francophonie-ruimte onderbouwt.
De delegatie heeft tevens ontmoetingen gehad met verschillende permanente vertegenwoordigers bij de Verenigde Naties, met name die van Senegal, Qatar, Frankrijk, Canada, Andorra, Ivoorkust, Koninkrijk Marokko, Saoedi-Arabië en Equatoriaal-Guinea, evenals met leidinggevenden van het VN-ontwikkelingsprogramma (PNUD). Deze uitwisselingen stelden hen in staat om de fundamenten, doelstellingen en de strategische draagwijdte van de kandidatuur van de APF voor te leggen, terwijl tegelijk de appreciatie en de steun van de betrokken partners werden verzameld.
Het verkrijgen van de status van waarnemer bij de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties zou een belangrijke stap voorwaarts betekenen voor de parlementaire Francophonie. Het zou haar internationale zichtbaarheid versterken, haar institutionele invloed vergroten, haar parlementaire diplomatie versterken en haar vermogen om actief bij te dragen aan de grote debatten en vraagstukken op het gebied van vrede, veiligheid en mondiale governance vergroten.
Gesterkt door haar 95 aangesloten secties, verspreid over de vijf continenten en die bijna een miljard burgers vertegenwoordigen, beoogt de Parlementaire Vergadering van de Francophonie zo de stem van de Franstalige volkeren binnen internationale instellingen duidelijker te laten horen en bij te dragen aan de bevordering van dialoog, democratie, duurzame ontwikkeling en multilateralisme.
Nations Unies : Wat is de waarde van de status van waarnemer?
De toekenning van de status van waarnemer bij de Verenigde Naties (VN) gebeurt uitsluitend door de Algemene Vergadering; dit vereist geen stem van de Veiligheidsraad. De Algemene Vergadering van de VN heeft de status van waarnemer toegekend aan internationale en regionale organisaties, intergouvernementele verenigingen en aan entiteiten. Staten hebben de mogelijkheid om te kiezen voor waarnemerschap in plaats van vol lidmaatschap van de VN. Zo is de status van waarnemer toegekend aan verschillende niet-lidstaten om hen in staat te stellen deel te nemen aan de werkzaamheden van de Algemene Vergadering van de VN, maar wel met beperkingen. Ook al zijn anderen later lid van de VN geworden. Een bekend voorbeeld is Zwitserland, dat, om zijn neutraliteit te behouden terwijl het toch deelneemt aan de werkzaamheden, koos voor permanent waarnemerschap als niet-lid van 1948 tot zijn toetreding in 2002. Bovendien bepaalt de Algemene Vergadering bij het toekennen van deze status welke rechten en privileges aan elke waarnemer worden toegekend, naast de rechten die voorzien waren tijdens de Conferentie van 1986 over verdragen tussen staten en internationale organisaties. Exemplarisch toont de Europese Unie (EU) in 2011 het recht om te spreken tijdens debatten, tekstvoorstellen en amendementen in te dienen, te antwoorden, ordevoorstellen te bespreken en documenten te verspreiden, enzovoorts. De EU is de enige internationale organisatie met deze versterkte rechten, die worden vergeleken met de rechten van een vol lid, met uitzondering van het stemrecht.
Echter, de status van waarnemer kan worden toegekend bij een resolutie van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties. De permanente waarnemersstatus is gebaseerd op de praktijk van de Algemene Vergadering; er bestaat geen bepaling in het VN-Handvest die dit regelt. De praktijk maakt een onderscheid tussen statelijke en niet-statelijke waarnemers. Niet-lidstaten maken deel uit van een of meer gespecialiseerde instellingen en kunnen de status van permanente waarnemer-staat aanvragen. Niet-statelijke waarnemers zijn internationale organisaties (zowel intergouvernementele als nongouvernementele) en andere entiteiten.
Bovendien kan de Algemene Vergadering niet-leden uitnodigen om deel te nemen aan de werkzaamheden van de VN, zonder formele toetreding. Het moet ook worden opgemerkt dat de meeste voormalige waarnemersstaten de status van waarnemer hebben aanvaard op een moment dat hun toetredingsverzoek werd geblokkeerd door een reële of potentiële blokkade door een of meerdere permanente leden van de Veiligheidsraad. Zelfs in 2019 telde de VN twee permanente staatswaarnemers binnen de Algemene Vergadering: de Heilige Stoel en de Staat Palestina. De twee waarnemers worden door de Algemene Vergadering zelf beschreven als “uitgenodigd om permanent deel te nemen als waarnemers aan zittingen en werkzaamheden van de Algemene Vergadering en met een permanente waarnemingsmissie op het VN-hoofdkantoor.”
