« Wanneer acteurs zich in een parlementaire zaal nestelen, worden ze geen parlementsleden. Het halfrond verandert in een republikeins circus. »
In zijn column, uitgezonden op maandag 12 oktober op RFM, bij het gesprek met Babacar in het programma RFM Matin, leverde journalist Malick Sy een aanklacht tegen de parlementaire onderzoekscommissies die door de verkozenen van Pastef zijn opgericht.
De presentator benadrukt dat er zes commissies zijn opgericht om licht te werpen op diverse dossiers. De chroniqueur zegt het streven naar transparantie te prijzen, maar vindt dat het uitmondt in een komedie. De hoorzittingen, rechtstreeks op televisie uitgezonden, geven volgens hem het gevoel van « het grote theater met talentloze acteurs ». Hij noemt deze legislatuur, de vijftiende, « het ontluisterende teken van intellectuele debacles die de instellingen raken ».
Voor Malick Sy neemt het instrument van goed bestuur dat een onderzoekscommissie zou moeten zijn de vorm aan van een « politiek tribunaal ». Hij ziet er een scène in waarin sommige verkozenen « hun moment van glorie onder het licht van de camera’s » zoeken.
Hij noemt het voorbeeld van Kamerlid Guy Marius Sagna, via een korte scène gewijd aan het schooltraject van een geïnterviewde persoon, waarbij het woord « certificaat » meerdere keren terugkomt. De chroniqueur onthoudt zijn luisteraars de rest van het verhoor, dat hij « uitmondde in een veroordelend proces » noemt. Volgens hem geeft het geheel de indruk dat men de gehoorde personen wil vernederen voordat men ze uitlevert aan « de publieke verontwaardiging » of aan sociale netwerken.
De chroniqueur weigert de verdediging van de beschuldigde personen en herinnert eraan dat de Kamerleden volledig in hun rol zitten om de uitvoerende macht te controleren door het traceren van het gebruik van publiek geld. Ondanks de controverse blijven deze hoorzittingen volgens hem « een onmisbaar instrument voor goed bestuur ».
Tot dusver betreurt Malick Sy dat alle onderzoeken enkel gericht zijn op de oppositie. Hij noemt tussen de genoemde dossiers de affaires ASER, Cosmos, Haven van Dakar en het Fonds voor de Casamance. Hij vindt het jammer dat geen enkele commissie aandacht besteedt aan de dysfunctioneren van het bestuur van Pastef, noch aan het « magische geld » dat naar verluidt aan de militanten van de partij is uitgedeeld.
Hij vraagt ook aan de vertegenwoordiging van het volk om verantwoording af te leggen over de recente onthullingen van journalist Madiambal Diagne, die volgens hem tot op heden niet zijn tegengesproken.
Zijn conclusie kan in één formule worden samengevat: de parlementaire onderzoekscommissies « mogen niet op variabele leest worden toegepast wanneer het gaat om het verstoorde onderscheid tussen politici die dienen en die zichzelf bedienen ».
Van de komedie naar de politiek is er vaak maar één stap. Die stap wordt momenteel schaamteloos gezet door de Nationale Vergadering met het schokkende toneel van parlementaire onderzoeken. Ik nodig u uit mijn column van vandaag te volgen. @aliounetine16 #senegal 👇👇👇👇👇👇👇 https://t.co/dARaK400Re
— Malick SY (@malick2807) 12 oktober 2026
