In het tiende nummer van het tijdschrift Vieux, waarin een medische professor optreedt als redacteur-adviseur, wordt een andere manier van denken over verouderen voorgesteld. In zijn tekst “Zorg voor jezelf, voor anderen en voor de tijd die komt” wordt benadrukt dat het bijna nooit te laat is om iets te veranderen aan de manier waarop je oud wordt.
Fysieke activiteit, een aangepaste voeding, kwalitatieve slaap, het stimuleren van de hersenen en het behoud van sociale contacten kunnen bijdragen aan het behoud van autonomie en welbevinden. Voor hem betekent ouder worden niet noodzakelijk dat iemand stopt met actief zijn of passief het verval aanvaardt.
Het gaat eerder om het behouden van capaciteiten, het blijven leren, uitwisselen en deelnemen aan het sociale leven. Deze benadering gaat echter verder dan louter individuele verantwoordelijkheid. Veroudering stelt ook collectieve uitdagingen met name op het gebied van isolatie, de ondersteuning van naasten en het aanpassen van steden en woonomgevingen.
De auteur nodigt zo uit om ouderen met een andere blik te bekijken; ze mogen niet worden teruggebracht tot hun leeftijd of tot hun zorgbehoefte. Goed oud worden is daarom zowel een persoonlijke inzet als een maatschappelijk project, gebaseerd op autonomie, sociale banden en de plek die iedereen in de samenleving inneemt.
