Het Midden-Oosten ontbrandt sinds de eliminatie van de hoogste Iraanse leider op 28 februari 2026, na een Amerikaanse-Israëlische militaire aanval. Getroffen door Iraanse represaille-aanvallen via raketten, leeft Qatar in een staat van waakzaamheid: waarschuwingen, intercepties in de lucht en een duidelijk afnemende economische activiteit. De senegalezen die in Doha wonen, zien de spanningen hun daysly ritme bepalen. In dit angstaanjagende klimaat, waarin de adem van de oorlog de zaken remt, schommelt het dagelijks leven tussen gebeden, angst en technische werkloosheid.
Sinds 28 februari 2026 houdt de wereld haar adem in. De gezamenlijke militaire operatie uitgevoerd door de Verenigde Staten en Israël tegen Iran heeft een rode lijn overschreden door de ayatollah Ali Khamenei, de supremekler van de Islamitische Republiek sinds 1989, te elimineren. In de nasleep van deze aanval verloren ook 40 hoge functionarissen van het regime het leven, wat Teheran in chaos dompelde.
Het menselijke verlies, aan Iraanse kant, is zwaar. De woordvoerder van het Iraanse ministerie van Gezondheid, Hossein Kermanpour, maakte melding van 867 doden onder strijders en burgers, terwijl 5 946 gewonden werden geteld. “Hiervan zijn 2 184 nog in behandeling in diverse ziekenhuizen,” verduidelijkte hij tijdens een persconferentie.
Aan Amerikaanse zijde bevestigde het Centraal Commando (CENTCOM) de dood van zes soldaten, terwijl Israël, onder totale mediablokkade, geen exacte cijfers kan geven op dit moment.
Maar wat als een “flitsoorlog” begon, is uitgegroeid tot een regionaal conflict en dreigt uit te monden in een continentale crisis. Als reactie heeft Iran zijn netwerken van ballistische raketten en drones geactiveerd, gericht tegen westerse bases en belangen verspreid over de Golfstaten, in plaats van tegen de Amerikaanse grondgebieden.
Het Golfgebied in de frontlinie
Sinds vier dagen staan de Verenigde Arabische Emiraten, Bahrein, Koeweit, Saoedi-Arabië en Qatar voortdurend onder dreiging van beschietingen. Het luchtruim van de regio, een van de drukste ter wereld, is een schietveld geworden. De Amerikaanse en lokale antiaardale systemen werken dag en nacht om de projectielen af te weren.
De Straat van Hormuz, waardoor 20% van ’s werelds olie stroomt, is op bevel van Teheran afgesloten. Geen enkel olieschip durft deze waterlinie te passeren. De Perzische Golf, levensader van de wereldeconomie, borrelt en kookt van onrust.
Het commerciële vliegverkeer verkeert in mineur. Volgens de analysegroep Cirium waren van de 10 000 vluchten gepland op dinsdag 3 maart richting of via de regio bijna 6 000 geannuleerd. Sinds het begin van het conflict zijn meer dan 32 000 vluchten geschrapt. De hubs in Dubai (Emirates), Abu Dhabi (Etihad) en Doha (Qatar Airways) draaien op halve kracht, terwijl normaal zo’n 90 000 passagiers er dagelijks passeren.
Doha onder de raketten: het verhaal van imam Aliou
In deze uiterst gespannen context probeert de Senegaleze gemeenschap in Qatar te overleven. Ze vormen naar schatting enkele duizenden, velen werkzaam in beveiliging, de bouwsector, de dienstverlening of het onderwijs. Tot hen behoort Aliou, imam van een moskee in Doha, die zijn verhaal deed met een kalme stem, maar duidelijk bezorgd.
“Alhamdoulillah, bij ons gaat de situatie beter dan bij onze buren, ondanks de spanningen,” vertelt hij. “Iedereen belt ons uit Senegal om te horen hoe het met ons gaat. Onze families maken zich zorgen.”
Toch is de lucht in Doha niet langer geruststellend. “Eerlijk, je voelt paniek. Het is de eerste keer dat ik zo’n situatie meemaak. Maar we bidden tot God en vragen Hem ons hier snel uit te halen. Moge de vrede met ons allen zijn.”
De imam vertelt over de momenten waarop de hemel oplichtte. “Vandaag nog, terwijl ik de gebeden leidde in de moskee, hoorden we zware explosies. Het is verontrustend. Gisteren ben ik laat gaan slapen. Rond een uur ’s nachts hoorde ik het geluid van intercepties. Je ziet raketten overvliegen, je ziet vuur. De veiligheid is versterkt, maar wat je ziet gaat verder dan dat.”
Ondanks de angst blijven de gelovigen naar de gebedshuizen toestromen, vooral omdat de heilige maand Ramadan in volle gang is. “De moskeeën lopen niet leeg. Het is ons spiritueel toevluchtsoord,” voegt hij toe. “Bovendien is er een communiqué van het ministerie van Buitenlandse Zaken verstuurd naar onze WhatsApp-groep, waarin we worden opgeroepen de wetten te respecteren en elke onveilige situatie te melden. Er staan nooddienstenummers in.”
“Het is een zeer onrustige periode. Stress, angst, twijfel… Maar wij hebben vertrouwen. Wij weten dat God ons niet in de steek laat,” besluit imam Aliou.
Een ander getuigenis: « We vrezen op elk moment aangevallen te worden »
In Medina Khalifa, een residentiële wijk van Doha nabij de Amerikaanse ambassade en een militaire basis, heeft een andere Senegalees anoniem blijven. De reden: “Met deze oorlog wordt elke communicatie bewaakt. We mogen geen gevoelige informatie delen. We moeten voorzichtig zijn.”
Ook hij zal de taferelen van de nachten in Doha niet snel vergeten. “De manier waarop raketten worden onderschept, is spectaculair. Je ziet lichten in de lucht, je hoort explosies. Alhamdoulillah, we danken God. Voorlopig gaat het nog wel, maar we vrezen voor een aanvallende slag op elk moment. In deze situatie gaat niets en niemand vrijuit.”
Zoals duizenden expats is ook deze man nu werkloos. “De economie ligt stil. We zitten allemaal in technisch werkloosheid. Het wordt ons afgeraden om onnodig naar buiten te gaan. De autoriteiten vragen ons om bewegingen te beperken, want de situatie kan elk moment uit de hand lopen.”
Ook de infrastructuur blijft niet gespaard: “Vanochtend hoorden we opnieuw geweerschoten. De schade valt mee, maar het belangrijkste is dat de situatie onder controle blijft. Maar wat betreft de luchthaven, het vervoer, de winkels… niets werkt. Alles ligt stil.”
Tussen dit geopolitieke chaos, met gesloten scholen en winkelcentra, onderbroken culturele en sportieve activiteiten, proberen de Senegalese in Doha hoop te houden. De solidariteit binnen de gemeenschap werkt in volle kracht. “We bellen elkaar, we spreken elkaar gerust, en we bidden samen,” vertelt onze anonieme getuige.
De senegaleese diplomatie in alertstand
Naarmate de situatie sneller verslechterde, reageerde het ministerie van Integratie van Afrika en Buitenlandse Zaken van Senegal. In een openbaar gemaakte verklaring roepen de autoriteiten op tot de grootste waakzaamheid.
“Het ministerie roept de Senegalezen die permanent of tijdelijk in de regio verblijven op om strikt te voldoen aan de wetten en regels van hun land van verblijf, evenals aan de veiligheidsmaatregelen die door de lokale autoriteiten zijn uitgevaardigd,” lezen we. Noodnummers zijn verspreid en medeburgers worden uitgenodigd om elke abnormale situatie te melden bij de Senegalese vertegenwoordiging in de regio.
Crise au Moyen-Orient : Une impact économique et géopolitique majeur
Wat er in het Golfgebied gebeurt, gaat verder dan de confrontaties op militair vlak alleen. Door aan te vallen van strategische infrastructuren heeft Iran een nieuw front geopend: dat van de wereldeconomie.
Eén van de meest spectaculaire bombardementen trof het Saoedische oliecomplex Aramco, de ruggengraat van de Saoedische economie en van meerdere landen wereldwijd. Tegelijkertijd werden Qatarese gasinstallaties aangevallen. Qatar is een van ’s werelds grootste exporteurs van vloeibaar aardgas (LNG).
De dreiging voor de energie-infrastructuur doet het ergste vrezen: een olieschok van ongekende omvang. De prijzen voor koolwaterstoffen rijzen al de pan uit op Aziatische en Europese markten, en analisten voorzien een enorme stijging in de komende weken als het Straat van Hormuz gesloten blijft.
De grote scheepvaartmaatschappijen hebben hun schepen al afgeworpen. De mondiale toeleveringsketens, net hersteld van de Covid-19-pandemie en de oorlog in Oekraïne, kunnen opnieuw instorten.
De internationale gemeenschap roept op tot de-escalatie en de VN probeert in allerijl een vredesdialoog nieuw leven in te blazen. Het conflict, dat pas in de beginfase verkeert, dreigt zich uit te breiden over de hele regio en een wereldwijde energietekort-crisis te veroorzaken.
