De chronische afwezigheid van veel parlementsleden, zowel in commissies als tijdens pléniere zittingen, is uitgegroeid tot een gewoonte in het halfrond. Ondanks de sancties die in het huishoudelijk reglement staan, blijven sommige gekozenen zich door hun afwezigheid onderscheiden, wat verontwaardiging oproept en oproepen tot naleving van de parlementaire verplichtingen doet ontstaan.
Gekozen bij algemeen kiesrecht om de natie te vertegenwoordigen en actief mee te werken aan de totstandkoming van wetten, moeten parlementsleden een cruciale rol vervullen in het functioneren van de democratie van het land. Toch verkiest een deel van hen vrijwillig afwezig te zijn, waardoor ze commissies en plenaire zittingen verlaten en de regels die hun deelname strikt kaderen schenden. Dit gedrag, dat te vaak voorkomt, verzwakt het wetgevende werk en roept vragen op over de daadwerkelijke verantwoordelijkheid van sommige parlementsleden.
Volgens Alioune Souaré, specialist op het gebied van parlementaire aangelegenheden, bestaan er wel degelijk juridische instrumenten om dit soort tekortkomingen te sanctioneren. In dit verband noemt hij twee bepalingen uit het huishoudelijk reglement van de Nationale Vergadering: artikel 42 over de vergaderingen van commissies en artikel 117 voor plenaire zittingen. Wat artikel 42 betreft, dat een verplichte aanwezigheid van commissarissen oplegt (parlementsleden die lid zijn van de vaste commissies), geeft de parlementaire specialist aan dat: “Er wordt een aanwezigheidslijst bijgehouden. Een parlementslid dat drie opeenvolgende vergaderingen zonder geldige reden afwezig is en volgens artikel 40 niet vertegenwoordigd is, wordt opgeroepen zich te verantwoorden voordat er sancties volgen.” De voorziene maatregelen variëren van een eenvoudige berisping tot ontslag uit de betrokken commissie, ook al wordt het parlementaire mandaat op zich niet ingetrokken.
Artikel 117 is nog strenger voor plenaire zittingen. “Zonder door de Vergadering aanvaarde legitieme reden wordt de parlementaire vergoeding onmiddellijk opgeschort. Bij herhaling wordt het betrokken parlementslid automatisch ontslag beschouwd”, herinnert de heer Souaré. Deze herhaalde afwezigheden laten de verantwoordelijken van het Parlement niet onverschillig. In een duidelijke verklaring uitte de eerste vice-voorzitter van de Nationale Vergadering, Ismaila Diallo, zich tegen “collega’s die kiezen om de door het reglement voorziene werkzaamheden te boycotten”, terwijl zij zijn gekozen om het volk te vertegenwoordigen. Hij pleit voor een strikte toepassing van artikel 104, dat sancties bij ongegronde afwezigheid regelt, om de geloofwaardigheid van de instelling te waarborgen.
EL MALICK NDIAYE AANKONDIGT MAATREGEL TEGEN AFWEZIGHEID
De meerderheidsvertegenwoordiger Coumba Ndiaye heeft gisteren, dinsdag, het absenteïsme en de herhaalde vertragingen van verschillende parlementsleden, vooral uit de oppositie, fel veroordeeld. Voor de voorzitter van de Nationale Vergadering uitte zij haar ongenoegen over gedragingen die zij als “onwaardig” beschouwt voor het mandaat dat door het volk is toegekend. Volgens haar respecteren sommige oppositieparlementsleden noch de instelling noch de burgers die hen hebben gekozen. “Of ze komen niet opdagen, of ze komen alleen om het woord te voeren en vertrekken daarna weer. Wanneer de zitting om 9 uur begint, komen ze om 11 uur. ’s Avonds zijn ze nooit aanwezig, terwijl de parlementsleden van de meerderheid van 9 uur ’s ochtends tot middernacht zitting houden,” zo beklaagde zij. Zij noemde deze praktijken onaanvaardbaar en riep het Bureau van de Nationale Vergadering op tot stevige maatregelen om een halt toe te roepen aan deze misstanden. Gevraagd over de zaak verzekerde de voorzitter van het Parlement, El Malick Ndiaye, dat de algemene instructies van het Bureau al klaar zijn en zullen worden toegepast om de discipline, aanwezigheid en de interne werking van de instelling beter te waarborgen.
